Πρόκειται για μεταρρύθμιση του λεγόμενου μηχανισμού αναστολής θεώρησης εισόδου της ΕΕ. Αυτός χρησιμοποιείται για κατοίκους 61 χωρών που μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς βίζα στην περιοχή Σένγκεν. Επιτρέπεται να παραμένουν για μικρή περίοδο μέχρι ενενήντα ημέρες εντός περιόδου 180 ημερών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να επαναφέρει την υποχρέωση θεώρησης σε περίπτωση «προβλημάτων ασφάλειας».
Οι υπάρχουσες αιτίες για ταξίδια χωρίς βίζα παραμένουν, αλλά προστίθενται νέες λόγοι απόρριψης. Αφορούν υβριδικές απειλές (π.χ. όταν μη κράτη μέλη της ΕΕ χρησιμοποιούν μετανάστες για να ασκήσουν επιρροή στην ΕΕ).
Επίσης, από δω και στο εξής θα δίνεται μεγαλύτερη προσοχή σε παραβιάσεις του Χάρτη του ΟΗΕ, διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή στη μη συμμόρφωση με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων. Όλες αυτές οι προσθήκες στοχεύουν στη δημιουργία αποτρεπτικού αποτελέσματος, σύμφωνα με το Ευρωκοινοβούλιο.
Επιπλέον, η θέση της Ευρώπης μπορεί τώρα να λάβει μέτρα κατά πολιτών μη κρατών μελών της ΕΕ που απέκτησαν πρόσβαση στις χώρες Σένγκεν μέσω «παρακάμψεων», επειδή αγόρασαν «χρυσή διαβατήριο» σε χώρα της ΕΕ μέσω σημαντικών επενδύσεων. Με αυτόν τον τρόπο πολλοί Ρώσοι ολιγάρχες και εγκληματίες έχουν αποκτήσει πρόσβαση στις χώρες της ΕΕ μέσω, μεταξύ άλλων, της Κύπρου και της Μάλτας.
Για να αποτραπεί η παραβίαση των συμφωνιών από τρίτες χώρες, η ΕΕ αποκτά μεγαλύτερο περιθώριο να ανασταλεί η εξαίρεση βίζας για συγκεκριμένους κυβερνητικούς αξιωματούχους που πιθανώς ευθύνονται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή άλλες παραβάσεις από μια κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τον Ολλανδό ευρωβουλευτή του VVD Malik Azmani, η ψηφισμένη νομοθεσία είναι απαραίτητη «για να μπορεί να αντιδρά πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά εάν γίνεται κατάχρηση του δικαιώματος για ταξίδια χωρίς βίζα στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Ο κόσμος αλλάζει και πρέπει να ακολουθήσουμε.
Η συντάκτρια Tineke Strik (GroenLinks-PvdA) είναι κριτική για αυτό το νέο βήμα, αλλά και ικανοποιημένη. «Χαίρομαι που το Ευρωκοινοβούλιο κατάφερε να εντάξει μια ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιτρέπει στην ΕΕ να αναστείλει τα ταξίδια χωρίς βίζα για διπλωμάτες σε περίπτωση σοβαρών παραβιάσεων διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή ανθρωπιστικού δικαίου.»