Πολυετές προϋπολογισμό: περισσότερη Άμυνα και οικονομία, λιγότερη Γεωργία

Η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες, η Δανία, η Σουηδία, η Αυστρία και η Φινλανδία έχουν ξεκαθαρίσει ότι η πρόταση προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχεδόν 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2028-2034 είναι πολύ υψηλή για αυτές. Χωρίς σημαντική μείωση, απειλούν να αρνηθούν την έγκρισή τους. Αντίθετα, δεκαεπτά άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία, αντιτίθενται σε υπερβολικές περικοπές.

Γεωργία

Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο το πόσα μπορεί να ξοδέψει η ΕΕ τα επόμενα επτά χρόνια. Τουλάχιστον εξίσου σημαντικό είναι το πού θα δαπανηθούν τα χρήματα, όπως η ενίσχυση της οικονομίας και της ευρωπαϊκής άμυνας. Ιδιαίτερα οι αγροτικές επιδοτήσεις και η στήριξη των περιφερειών κινδυνεύουν να γίνουν τα θύματα μιας μεγάλης μετατόπισης του προϋπολογισμού.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί βασικό σημείο διαμάχης. Η Επιτροπή προτείνει την ένταξη της αγροτικής στήριξης και των περιφερειακών δαπανών σε ευρύτερους, μικρότερους εθνικούς και περιφερειακούς προϋπολογισμούς. Οι αντίπαλοι φοβούνται ότι αυτό θα αποδυναμώσει την προστασία των υφιστάμενων ροών χρηματοδότησης για τους αγρότες και τις περιφέρειες.

Περισσότερη Άμυνα

Οι έξι χώρες ζητούν μεγαλύτερη έμφαση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, στις καινοτόμες επιχειρήσεις και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Αυτό δημιουργεί μια θεμελιώδη αντιπαράθεση: χρηματοδότηση νέων προτεραιοτήτων μειώνοντας τις υπάρχουσες δαπάνες, ή αυξάνοντας τις εισφορές των χωρών της ΕΕ ή τους φόρους.

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιλέγει περισσότερες δαπάνες. Αυτό δεν επαρκεί ακόμη για να επιτευχθεί συμβιβασμός μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ. Τελικά, το Κοινοβούλιο πρέπει να συμφωνήσει κι αυτό, κάτι που καθιστά την πολιτική κατάσταση πολύπλοκη.

Επιπλέον, το ίδιο το Κοινοβούλιο είναι διχασμένο όσον αφορά τη μείωση ή την κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων. Οι πολιτικές ομάδες και οι κοινοβουλευτικές επιτροπές διαφέρουν ως προς το αν η αγροτική πολιτική πρέπει να παραμείνει ανεξάρτητη ή να ενταχθεί σε μικρότερα εθνικά ταμεία. Έτσι απειλείται, εκτός από τη σύγκρουση μεταξύ των 27 κυβερνήσεων, και μια δεύτερη διαμάχη προϋπολογισμού με το Κοινοβούλιο.