Η προσοχή στρέφεται τώρα στη Γροιλανδία, μετά από τις επανειλημμένες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται την περιοχή για την εθνική τους ασφάλεια. Δεν αποκλείστηκε η χρήση όλων των μέσων, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών.
Αυτές οι δηλώσεις έχουν φέρει το ΝΑΤΟ σε μια εξαιρετική θέση. Τα υπάρχοντα στρατιωτικά σχέδια της συμμαχίας θεωρούν ως εξωτερικούς αντιπάλους. Δεν υπάρχει καθιερωμένο σχέδιο δράσης για την περίπτωση που ένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ απειλεί έναν άλλο σύμμαχο.
Η Δανία και η Γροιλανδία έχουν ζητήσει επειγόντως διαβουλεύσεις με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, αλλά εκείνος αποφεύγει προς το παρόν. Σύμφωνα με δηλώσεις της Γροιλανδίας και της Δανίας, οι διαβουλεύσεις αυτές στοχεύουν στην αποσαφήνιση των αμερικανικών προθέσεων.
Ο Δανός πρωθυπουργός προειδοποίησε δημόσια ότι μια στρατιωτική επίθεση ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ εναντίον άλλου συμμάχου θα σταματούσε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του ΝΑΤΟ και της ασφάλειας που έχει χτιστεί για δεκαετίες.
Ακόμα και χωρίς πραγματικά στρατιωτικά βήματα, ο τόνος των αμερικανικών δηλώσεων έχει ήδη συνέπειες. Σε πολλές αντιδράσεις τονίζεται ότι η κλιμάκωση της ρητορικής από μόνη της υπονομεύει τη σταθερότητα και την εμπιστοσύνη εντός της συμμαχίας.
Ότι οι ΗΠΑ δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικά μέσα το απέδειξαν οι Αμερικανοί τις προηγούμενες εβδομάδες, όταν βομβάρδισαν πολλαπλές ταχύπλοες βάρκες ναρκωτικών και οργάνωσαν στρατιωτική επιχείρηση για να απαγάγουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας.
Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες εξέφρασαν ανοιχτά την υποστήριξή τους προς τη Δανία και τη Γροιλανδία. Τονίστηκε πως δεν πρόκειται μόνο για μια διμερής διαμάχη, αλλά για ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρη την Ευρώπη.
Εντός του ΝΑΤΟ ακούγεται η προειδοποίηση ότι η συζήτηση για το θέμα αυτό από μόνη της είναι επιζήμια. Η συμμαχία έχει χτιστεί πάνω σε αξίες και εμπιστοσύνη, και η ιδέα ότι η απειλή προέρχεται από το εσωτερικό θεωρείται αποδυναμωτική.
Επιπλέον, είναι σημαντική η διαπίστωση πως η πρόσφατα θεσπισμένη νέα αμερικανική πολιτική άμυνας και ασφάλειας δίνει την εντύπωση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν ηγεμονία σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο. Η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ πλέον δεν εκτείνεται μόνο προς νότο μέσω του «Κόλπου της Αμερικής» και της «πίσω αυλής» στη Μέση και Νότια Αμερική, αλλά πλέον και προς βορειοανατολικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση της Ουκρανίας φαίνεται πως παραδίδεται από την Ουάσινγκτον στη Ρωσία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Ευρωπαίοι πρέπει προφανώς να λάβουν υπόψη ότι η απειλή δεν προέρχεται μόνο από την ανατολή, αλλά τώρα από τη Δύση απειλούνται αβεβαιότητα, αναταραχή και δυσπιστία.
Τέλος, πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η αναμονή δεν αποτελεί επιλογή. Ευρωπαϊκές φωνές υποστηρίζουν πως χρειάζεται σαφήνεια για το μέλλον της Γροιλανδίας και του ΝΑΤΟ, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζουν ότι δεν υπάρχει υπάρχον σχέδιο δράσης για μια τέτοια κρίση.