لاغارد در ۷ فوریه ۲۰۲۷ از سمت خود کنار خواهد رفت، هشت ماه پیش از پایان دوره کاری‌اش. وزیر پیشین دارایی فرانسه از سال ۲۰۱۹ رئیس بانک مرکزی اروپا بوده است. کناره‌گیری او این فرصت را فراهم می‌کند که رئیس جدید پیش از انتخاب جانشین امانوئل ماکرون در آوریل توسط فرانسه منصوب شود.
لوپن
رئیس‌جمهور کنونی فرانسه می‌تواند هنوز بر انتصاب رئیس بانک مرکزی اروپا تاثیر بگذارد. در میان دولت‌های اروپایی نگرانی وجود دارد که پیروزی مارین لوپن، مذاکرات مربوط به جانشینی را پیچیده کند. خود ماکرون نمی‌تواند دوباره در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه شرکت کند.
صدر اعظم آلمان، فریدریش مرتز، اعلام کرده رهبران دولتی اروپا می‌خواهند پیش از پایان سال جاری جانشینی را تعیین کنند. این انتصاب بخشی از مذاکرات میان کشورهای اتحادیه اروپا خواهد بود که در آن دیدگاه‌های اقتصادی نامزدها و منافع ملی نقش ایفا می‌کنند.
لاغارد خود دلیلی دیگر برای کناره‌گیری زودهنگامش بیان کرده است. او می‌خواهد آزادی‌اش برای بیان نظر درباره مسائل سیاسی و اجتماعی را باز یابد. به‌عنوان رئیس بانک مرکزی اروپا باید بی‌طرفی سیاسی حفظ شود. لاغارد اعلام کرده که خود در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه نامزد نخواهد شد.
کاهش هزینه‌ها
امکان به قدرت رسیدن لوپن همچنین به دلیل مشکلات مالی فرانسه مطرح است. بدهی بالای دولت و افزایش نرخ بهره، فشار بیشتری به امور مالی دولت وارد می‌کنند. لوپن گفته است که بانک مرکزی اروپا باید در حل مشکلات مالی فرانسه کمک کند.
در این باره اختلاف‌نظر وجود دارد. اقتصاددانان هشدار می‌دهند که کمک مالی بانک مرکزی اروپا بدون انضباط بودجه‌ای، سابقه خطرناکی ایجاد می‌کند. بانک مرکزی باید فقط زمانی از فرانسه حمایت کند که پاریس مایل به ساماندهی امور مالی دولت خود باشد (یعنی کاهش هزینه‌ها به طور جدی). این موضوع ممکن است رئیس جدید بانک مرکزی اروپا را در موقعیت تقابل با دولت آینده فرانسه قرار دهد.
دو نامزد
برای جانشینی لاغارد عمدتاً دو رئیس سابق بانک مرکزی مطرح شده‌اند: کلااس نات هلندی و پابلو هرناندس دِ کُس اسپانیایی. نات از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ بانک مرکزی هلند را رهبری می‌کرد و دِ کُس رئیس بانک مرکزی اسپانیا از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ بوده است. هر دو دارای تجربه بین‌المللی گسترده بوده و شاهد بحران‌های مالی پیشین در اروپا بوده‌اند.
نات به‌عنوان طرفدار سیاست سختگیرانه در برابر تورم شناخته می‌شود، اگرچه زیر نظر لاغارد رویکرد واقع‌بینانه‌تری داشت. دِ کُس بیشتر روی رشد اقتصادی تاکید دارد، اما افزایش نرخ بهره را نیز حمایت کرده و دولت خود را به دلیل تعویق اصلاحات نقد کرده است. دیدگاه‌های اقتصادی آن‌ها بیشتر به هم نزدیک است تا آنچه شهرتشان نشان می‌دهد.
سمت‌های دیگر
در نهایت توافقات سیاسی می‌توانند تعیین‌کننده باشند. علاوه بر ریاست، در بانک مرکزی اروپا سمت‌های اصلی اقتصاددان ارشد فیلیپ لین و عضو هیئت مدیره ایزابِل اشنابل نیز خالی می‌شود. فرانسه و آلمان در تقسیم این پست‌ها منافع دارند. رهبران دولتی اروپا نه تنها باید رئیس جدید را انتخاب کنند بلکه درباره رهبری آینده بانک مرکزی اروپا نیز مذاکره کنند.
