بر اساس برآوردهای اولیه، فهرست دانشجویی بین ۱۳۵ تا ۱۴۰ کرسی از ۲۵۰ کرسی مجلس را به دست آورده است. حزب پیشرو صربستان (SNS) به رهبری ووچیچ حدود ۱۰۵ کرسی کسب میکند. مشارکت در انتخابات نزدیک به هفتاد درصد بود که بالاترین درصد از زمان فروپاشی یوگسلاوی بیش از ۳۵ سال پیش است.
پیروزی
پس از پذیرش شکست، جشنگیران به خیابانهای بلگراد هجوم آوردند. رانندگان خودرو بوق زدند، حامیان یکدیگر را در آغوش گرفتند و در مقر فهرست دانشجویی بارها شعار «پیروزی!» سر داده شد. در سایر نقاط صربستان نیز نتایج انتخابات با شور و شوق جشن گرفته شد.
نتیجه انتخابات نقطه اوج نزدیک به دو سال اعتراضات دانشجویی است. این اعتراضات پس از ریزش سقف ایستگاه راهآهن نووی ساد در نوامبر ۲۰۲۴ آغاز شد که در آن شانزده نفر جان خود را از دست دادند. این فاجعه باعث خشم گستردهای نسبت به فساد احتمالی و نظارت ناکافی دولت شد.
اعتراض گستردهتر
در ابتدا دانشجویان خواستار تحقیقی مستقل و پاسخگویی سیاسی بودند. اما اعتراضات آنها به حرکتی سراسری علیه دولت تبدیل شد. معلمان، کشاورزان و گروههای مختلف اجتماعی به آنها پیوستند. در نهایت تظاهراتکنندگان انتخابات زودهنگام پارلمان را به ارمغان آوردند.
تنها در پنجشنبه گذشته بهطور تخمینی ۱۵۰,۰۰۰ نفر در بلگراد به نفع فهرست دانشجویی تظاهرات کردند. ووچیچ که از سال ۲۰۱۲ بر سیاست صربستان تسلط داشت، در سپتامبر از ریاستجمهوری کنارهگیری کرد تا برای نخستوزیری کاندیدا شود.
دخالت
کارزار انتخاباتی در صربستان پرتنش بود. سازمانهای مدنی پیش از انتخابات هشدار داده بودند که شرایط برای انتخابات آزاد و عادلانه فراهم نیست. ووچیچ جنبش دانشجویی را به دخالت خارجی متهم کرد. پس از شکست، او اتهامات مشابهی به کشورهای اروپایی و مخالفان دونالد ترامپ در آمریکا وارد ساخت.
حامی مسکو
تغییر قدرت توجه بینالمللی را نیز جلب کرده است. صربستان در پی پیوستن به اتحادیه اروپا است، اما روابط تحت تأثیر نگرانیها درباره فساد، آزادی مطبوعات و نهادهای دموکراتیک دشوار است. جنبش دانشجویی خود را به عنوان جایگزینی برای حکومت ووچیچ معرفی میکند.
با این حال، تغییر رابطه با روسیه قطعی نیست. ووچیچ روابط نزدیکی با ولادیمیر پوتین داشت و از تحریمها علیه مسکو امتناع کرد. فهرست دانشجویی نیز با چنین اقداماتی مخالفت میکند. بنابراین دولت جدید صربستان بهطور خودکار مسیر سیاست خارجی متفاوتی اتخاذ نخواهد کرد.