اگرچه کمی کمتر غذای ارگانیک تولید میشود، اما بزرگترین صادرات ارگانیک تاکنون ثبت شده است، طبق گزارش Landbrug & Fødevarer.
مهمترین کالاهای صادراتی دانمارک همچنان محصولات لبنی و گوشت هستند. علاوه بر این، در سال ۲۰۲۳ صیفیجات، میوهها و تخممرغ نیز صادر شدهاند. همچنین L&F گزارش داده است که صادرات نوشیدنیهای ارگانیک - به ویژه نوشیدنیهای گیاهی - با ۳۹ درصد افزایش یافته است.
بازارهای اصلی صادرات شامل کشورهای آلمان، سوئد و هلند بودند، همچنین بازارهای دوردستی مانند چین و آمریکا. به بزرگترین بازار، آلمان، محصولات ارگانیک به ارزش ۱.۷ میلیارد کرون دانمارک صادر شده است که تقریباً نیمی از کل صادرات را تشکیل میدهد.
سهم مزارع کشاورزی ارگانیک و سطح زمینهای ارگانیک سال گذشته در دانمارک بار دیگر کاهش یافت. کل مساحت ارگانیک از ۱۱.۷٪ به ۱۱.۴٪ از زمینهای تولید کاهش یافته، در حالی که تعداد مزارع ارگانیک نیز برای دومین سال متوالی کاهش یافته است.
این روند توسط بخش ارگانیک به عنوان یک نگرانی مطرح شده، بهویژه در زمانی که دولت دانمارک هدفهای بلندپروازانهای را برای دو برابر کردن تولید ارگانیک تا سال ۲۰۳۰ تعیین کرده است. این کاهش در کشاورزی ارگانیک نشانهای از مشکلات گستردهتر زیستمحیطی در دانمارک است.
کشور با افت کیفیت طبیعت مواجه است، بهویژه در مورد آبهای بسیاری از خلیجها که تحت تأثیر آلودگی نیتروژن قرار گرفتهاند. کیفیت آب در تقریباً همه مناطق ساحلی به دلیل شستشوی نیتروژن در وضعیت نامطلوبی است. دانشمندان اظهار میکنند که کشاورزی عامل مهمی در این مشکلات است. احتمالاً دانمارک (مانند هلند) در سال ۲۰۲۷ قادر به رعایت استانداردهای سختگیرانهتر کیفیت آب اروپایی نخواهد بود.
این وضعیت به افزایش آگاهی در میان سیاستمداران دانمارکی و بخشهای وسیعی از جامعه منجر شده که اقدام فوری برای حفاظت از طبیعت، محیط زیست و اقلیم ضروری است. به تازگی این موضوع منجر به توافقی بیسابقه در کشاورزی شده است، که شامل معرفی مالیات CO2 برای کشاورزی و دامداری است (که این مالیات پیشتر برای صنعت اعمال شده است).
برجسته این است که حتی بیشتر سازمانهای جمعی کشاورزی ملی با کاهش حدود ده درصدی اراضی کشاورزی و جنگلکاری وسیع روی زمینهای آزاد شده موافقت کردهاند. توافق چندجانبه جدید کشاورزی دانمارک که شامل کشاورزان، دولت، کسبوکارها و سازمانهای محیط زیستی است و آیندهای مشترک برای کشاورزی ترسیم کرده، به عنوان نمونهای موفق از همکاری مؤثر در سطح بینالمللی تحسین شده است.
دانمارک مانند هلند دارای بخش کشاورزی فشرده، وابستگی زیاد به صادرات غذا و همچنان مشکل بزرگ نیتروژن است. اگرچه هلند کمی کمتر زمین کشاورزی دارد (بیش از نیمی از سطح کشور، در مقابل نزدیک به دو سوم در دانمارک)، چالشهای هر دو کشور مشابه است: کیفیت پایین آب و فشار زیاد بر کیفیت مناطق طبیعی.
جایی که در هلند اعتراضات کشاورزان سالها بحثهای مربوط به نیتروژن را تحتالشعاع قرار داده و مسدود کرده است، در دانمارک تاکنون نسبتاً مخالفت کمی با گذار تدریجی در کشاورزی وجود داشته است.