قیمتهای جهانی مواد غذایی در ماه سپتامبر تقریباً ۳۳ درصد بالاتر از مدت مشابه سال گذشته بود. طبق شاخص قیمتهای ماهانه غذا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، این بالاترین سطح از سال ۲۰۱۱ به شمار میرود. از ماه ژوئیه به بعد، قیمتهای غذایی بیش از ۳ درصد افزایش یافتهاند.
شاخص قیمت غذا میانگینی از مجموعهای از مواد اولیه غذایی، از جمله روغنهای گیاهی، غلات، گوشت و شکر است. این شاخص قیمتهای واقعی را به سطح قیمت متوسط نسبی تبدیل میکند، بهگونهای که قیمتها در فاصله سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان معیار مقایسه قرار میگیرند.
براساس قیمتهای واقعی، در حال حاضر خرید مواد غذایی در بازار جهانی از تقریباً هر سال دیگری که از زمان ثبت سازمان ملل در سال ۱۹۶۱ وجود دارد، دشوارتر است. تنها استثناها سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ هستند که در آن دوران اوج قیمت نفت در سال ۱۹۷۳ باعث افزایش شدید قیمتهای مواد غذایی شد.
افزایشهای امسال عمدتاً ناشی از افزایش قیمت مواد اولیه، کمبود نیروی کار به دلیل همهگیری کرونا و افزایش شدید هزینههای حمل و نقل است. کمبود نیروی کار باعث کاهش در دسترس بودن کارکنان برای کشت، برداشت، فرآوری و توزیع مواد غذایی شده است،
هیچ ماده اولیهای به طور مستمر از سال ۲۰۰۰ مسئول افزایش متوسط قیمت واقعی نبوده است. اما شاخص قیمت روغنهای خوراکی امسال به طور قابل توجهی افزایش یافته است. قیمت روغنهای گیاهی بین سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ بالغ بر ۱۶.۹ درصد افزایش یافته است.
دستهبندی غذایی دیگر که بیشترین سهم را در افزایش قیمت مواد غذایی دارد، شکر است. در اینجا نیز شرایط آب و هوایی نامساعد، از جمله آسیب برفک در برزیل، عرضه را کاهش داده و قیمتها را افزایش داده است.
غلات سهم کمتری در افزایش کلی قیمتها داشتند، اما دسترسی جهانی به آنها برای امنیت غذایی اهمیت ویژهای دارد. گندم، جو، ذرت، سورگوم و برنج حداقل ۵۰ درصد از تغذیه جهانی را تشکیل میدهند و حتی در فقیرترین کشورها تا ۸۰ درصد. ذخایر جهانی این محصولات از سال ۲۰۱۷ در حال کاهش بوده است.