در دانمارک دولت و اتحادیههای کشاورزی بر سر کاهش چشمگیر آلودگی هوا به توافق رسیدهاند. تا سال ۲۰۳۰ انتظار میرود انتشار دیاکسید کربن از ۱۵ میلیون تن به حدود ۸ میلیون تن تقریباً نصف شود.
بخش عمدهای از این کاهش (یک میلیون تن) با خارج کردن حدود ۱۰۰ هزار هکتار از زمینهای مرطوب ساحلی که تاکنون خشک شده بودند اما دیگر خشک نخواهند شد، حاصل میشود. همراه با جنگلکاری گسترده و کشاورزی، کاهش انتشار تقریباً به کمتر از یک میلیون تن دیاکسید کربن تخمین زده میشود.
مقامات دانمارکی نقشههایی از مناطقی تهیه کردهاند که کاهش انتشار در آنها مؤثرترین خواهد بود. به صورت عملی کشاورزان از دولت میپرسند آیا زمینشان مناسب است و قراردادی برای نحوه استفاده از آن تنظیم میکنند. مزارع تحت این قرارداد باید به صورت طبیعی مدیریت شوند؛ یعنی نمیتوانند خشک شوند و حتی در سالهای خشک نیز کشت نباید انجام شود.
مطالبات مربوط به گذار سبز از سوی دولت دانمارک نیست؛ بلکه خود سازمانهای کشاورزی این اقدامات را تعیین کردهاند. «ما مسئولیتی برای اقدام به وجود آوردیم تا اهداف کاهش انتشار محقق شود. سیاستگذاران مسئول یافتن بودجه آن هستند»، یان لاوستسن، مدیر شورای کشاورزی و غذا دانمارک اخیراً گفت.
در کشاورزی دانمارک مشخص بود که اقدامات سختگیرانه و اجبار برای کنترل انتشار اعمال خواهد شد، بنابراین توافق بر اساس اصول خود کشاورزان گزینهای بهتر و پایدارتر بود. در حال حاضر سیستم بر پایه انتخاب داوطلبانه بنا شده است. اما هنوز مشخص نیست کشاورزان چه مبلغی دریافت خواهند کرد.
«کشاورزان نسبت به نوع قراردادی که امضا میکنند و تأثیر بلندمدت آن دچار عدم قطعیت و تردید هستند»، لاوستسن توضیح میدهد. تاکنون توافقهای کمی منعقد شده است. علاوه بر این باید روشن شود که پرداختهای احتمالی چگونه مالیات خواهند داشت.
مساحت ۱۰۰ هزار هکتار تنها ۳ تا ۴ درصد از کل زمینهای کشاورزی دانمارک است. «ریسک این است که کاهش در ۱۰۰ هزار هکتار به صورت داوطلبانه انجام نشود. در این صورت اقدامات اجباری مطرح میشوند»، لاوستسن میگوید.
لاوستسن اظهار داشت تا زمانی که مذاکرات ادامه دارد و مسائل مالیاتی و جبرانی حل شوند، کاهش در ۱۰۰ هزار هکتار امکانپذیر خواهد بود. «کشاورزان درک میکنند که باید اقدامات زیادی برای دستیابی به اهداف اقلیمی و زیستمحیطی انجام شود»، لاوستسن درباره فضای موجود میان کشاورزان گفت.
«هیچکس تمایل ندارد زمین خود را واگذار کند، اما اگر این کار داوطلبانه و به صورت مشترک انجام شود، گامی بزرگ به جلو خواهد بود.»