در ابتدا سیاست اوکراین برنامه داشت تا واردات گاز روسیه را تنها تا سال ۲۰۴۰ کاهش دهد، اما این تعویق طولانیمدت توسط دادگاه وین لغو شد. اکنون صحبت از کاهش واردات تا سال ۲۰۲۷ است.
علیرغم تنشهای ژئوپولیتیکی، جریان گاز روسیه به اروپا، به ویژه به کشورهایی مانند اتریش، تا حد زیادی برقرار است. اما تحولات اخیر در میدان نبرد و رقابت بر سر کنترل زیرساختهای حیاتی گاز، بحث درباره امنیت انرژی در اروپا را تشدید کرده است.
در هفته گذشته، ارتش اوکراین گام مهمی برداشت و یک ایستگاه توزیع گاز روسیه در منطقه کورسک را تصرف کرد. این ایستگاه در مسیر آخرین و تنها خط لوله گاز روسیه قرار دارد که از طریق خاک اوکراین گاز را به غرب اروپا انتقال میدهد.
در حال حاضر، ایستگاه توزیع در سوجا تنها نقطهای است که گاز روسیه از طریق آن وارد اوکراین میشود تا به مشتریان اروپایی منتقل گردد. این عملیات تحولی بزرگ در جنگ به حساب میآید و نگرانیها درباره تأمین گاز در کشورهایی مانند اتریش و مجارستان، که تقریباً به طور کامل به روسیه وابستهاند، را تشدید کرده است.
اگرچه وضعیت همچنان پرتنش باقی مانده، ظاهراً اوکراین و روسیه به توافق ضمنی دست یافتهاند تا این ایستگاه توزیع گاز را علیرغم درگیریها فعال نگه دارند. این تصمیم احتمالاً ناشی از وابستگی متقابل در صادرات و درآمدهای گازی است، اما همچنین آسیبپذیری تأمین انرژی اروپا را نشان میدهد.
برای اتریش که در سال ۲۰۲۲ هنوز ۸۰٪ از گاز خود را از روسیه تأمین میکرد، کاهش این وابستگی چالشی بزرگ است. دولت اتریش که توسط ائتلاف (موقت) ارغوانی-سبز رهبری میشود، به صراحت اعلام کرده که کشور باید هر چه سریعتر واردات گاز روسیه را متوقف کند. تحلیلگران هشدار دادهاند که این کار ریسکهای قابل توجهی به همراه دارد و کشور باید سرعت بیشتری در بهکارگیری انرژیهای تجدیدپذیر خورشیدی و بادی داشته باشد.

