کمتر از یک هفته به انتخابات در بریتانیا باقی مانده است و بوریس جانسون نخستوزیر نمیخواهد بگوید اگر اکثریت را در پارلمان به دست نیاورد، چه خواهد کرد. او هنگام پرسیده شدن سه بار پشت سر هم در تلویزیون دربارهی استعفاء پس از شکست، عصبی واکنش نشان داد و از پاسخ واضح طفره رفت.
جانسون در شبکه اسکای نیوز قول داد تعداد مهاجران را کاهش دهد، با استفاده از سیستمی امتیازی به الگوی استرالیا. اما کارشناسان میگویند که این سیستم امتیازی ممکن است برعکس منجر به افزایش مهاجران شود. جانسون پاسخ داد که او بیشتر میخواهد «مهاجرت کنترلشده» با تأکید بر مشاغل خاص یا کارگران ماهر باشد.
با این کار، جانسون مجدداً نکتهای هنوز آسیبپذیر و مناقشهبرانگیز از نفرت از بیگانگان و نژادپرستی در میان بسیاری از بریتانیاییها را مطرح میکند. پس از حملات تروریستی جهانی القاعده در نیویورک، مادرید و لندن (۷ ژوئیه ۲۰۰۵)، جنگهای عراق و ظهور داعش، بسیاری از بریتانیاییها نسبت به مسلمانان، هندوها و ساکنان با ظاهر شرقی کینهتوزی دارند. این موضوع نقش بزرگی در ظهور حزب (سفیدپوست) یوکیپ و رشد حمایت از ملیگرایی سفید بریتانیا در حزب وان نیشن داشته است.
در مبارزات همهپرسی برگزیت در سال ۲۰۱۶، سختگیران و طرفداران برگزیت غالباً از «تعداد زیاد خارجیها» بهعنوان استدلال استفاده میکردند که نتیجه بازار واحد اروپاست. اینکه بریتانیا عضو پیمان شنگن نیست و کنترل گمرکی ویژه خود را دارد، معمولاً پنهان میماند. این احساسات ضد مهاجر در میان بسیاری از بریتانیاییها که سالهاست نسبت به اتحادیه اروپا موضع منفی دارند، به خوبی پذیرفته میشود.
در متون برنامههای انتخاباتی این فیل در اتاق تقریباً نادیده گرفته شده، اما در سخنرانیها، مناظرات و انتقادات مرتباً ظاهر میشود. برای نمونه، رهبر حزب کارگر کوربین عدم رعایت مواضع ضد مسلمان در حزب محافظهکار را برجسته میکند، در حالی که جانسون رهبر حزب محافظهکار، ضدصهیونیسم حزب رادیکال کارگر را همچنان به عنوان یهودیستیزی معرفی میکند.
در نظرسنجیها، گرچه محافظهکاران همچنان پیشتاز هستند، اما نظام حوزههای انتخابیهای بریتانیا نتیجه را غیرقابل پیشبینی میکند. در بسیاری از حوزههای مرکزی و شمالی انگلستان، محافظهکاران و حزب کارگر رقابتی نزدیک دارند. احزاب مخالف مانند لیبرال دموکراتها و ملیگرایان اسکاتلند از رأیدهندگان خواستهاند که بهطور «تاکتیکی» رأی دهند.
در بیشتر از ۶۵۰ حوزه انتخابیه، احزاب سیاسی ائتلافهایی تشکیل دادهاند که در آنها احزاب نامزد خود را به نفع نامزدهای شانسدارتر همپیمان خود کنار گذاشتهاند. به این ترتیب، حزب رادیکال ضد اروپایی برگزیت در بیش از نیمی از کشور به نفع محافظهکاران کنار رفته است. لیبرال دموکراتها، حزب کارگر، حزب ملی اسکاتلند و حزب سبزها این کار را در بیش از صد حوزه انجام دادهاند.