نخستوزیر طرفدار روسیه، ویکتور اوربان، با سختترین آزمون خود در سالهای اخیر مواجه است. حزب او، فیدس، با رقابت شدیدی از سوی حزب مخالف تیسا به رهبری پیتر مگیار روبرو است. در چندین نظرسنجی حزب مخالف پیشتاز است، اگرچه تفاوتها کم و در همهجا قطعی نیستند.
در بروکسل تغییر احتمالی قدرت با دقت دنبال میشود. بسیاری از سیاستمداران اروپایی مگیار را فرصتی برای بهبود روابط مختلشده با مجارستان میدانند. تحت رهبری اوربان همکاریها به طور منظم دچار مشکل میشد، به ویژه در تصمیماتی که نیاز به توافق همه اعضای اتحادیه داشت.
تغییر مسیر
در عین حال در محافل اروپایی انتظار تغییر کامل مسیر وجود ندارد. سبک و لحن متفاوت محتملتر از قطع ریشهای با سیاستهای مجارستان در سالهای اخیر به نظر میرسد.
Promotion
مگیار خود را فردی طرفدار اروپا جلوه میدهد و میخواهد موقعیت مجارستان در اتحادیه اروپا و ناتو را تقویت کند. همچنین او خواهان باز شدن مجدد کمکهای مسدود شده اتحادیه اروپاست که در دسترس کشورش قرار بگیرند.
با این حال، خط مشی سیاسی او بدون تنش نیست. در موضوعات حساس مختلف مواضعی اتخاذ میکند که به سیاستهای دولت کنونی محافظهکار و ملیگرا بسیار نزدیک است. این مسئله درباره مهاجرت و دیگر موضوعات عمدتاً داخلی و سیاسی صدق میکند.
مجارستان در اتحادیه اروپا
این ترکیب باعث میشود که حمایت از مگیار در اروپا اغلب مبتنی بر رویکردی عملگرایانه باشد. حتی سیاستمدارانی که از نظر محتوایی با او اختلاف نظر دارند، او را فرصتی برای شکستن بنبست فعلی روابط مجارستان و اتحادیه اروپا میدانند.
بنابراین انتخابات نه تنها به سیاست داخلی مربوط میشود، بلکه بر نقش مجارستان در اروپا نیز تأثیر دارد. نتیجه آن میتواند تعیینکننده نحوه اتخاذ تصمیمات در اتحادیه اروپا در سالهای پیش رو باشد.
اما همچنان نامشخص است که دولت جدید تا چه اندازه در پروندههای کلیدی اروپایی واقعاً مسیر متفاوتی را پیش خواهد گرفت. همین پرسش باعث شده است که این انتخابات هم در بوداپست و هم فراتر از آن به شدت حساس و هیجانانگیز باشد.

