چهار سال پیش کمیسیون اروپا در این باره با دولت ویلینگتون به توافق رسید.
ویژگی اصلی آن این است که تقریبا تمام تعرفههای واردات بر محصولات صادراتی بهطور قابلتوجهی کاهش یافته و در نهایت بهطور کامل حذف خواهند شد. این توافقنامه تجاری شباهتهای زیادی با آمریکای شمالی (نفتا) و آمریکای جنوبی (مرکوسور) و پیمان آمادهشده با استرالیا دارد.
این توافقنامه تنها زمانی به اجرا درخواهد آمد که پارلمان اروپا آن را تصویب کند و همچنین پارلمان نیوزیلند قوانینی را در این خصوص به تصویب برساند. اما ونگلیس ویتالیس، مذاکرهکننده ارشد نیوزیلندی هشدار میدهد که تصویب این توافق نیازمند میزان قابل توجهی از قدرت اقناع سیاسی خواهد بود.
«این به هیچ وجه امری قطعی نیست و اگر به واکنشهای صنعت لبنیات نیوزیلند و اروپا نگاه کنید، میتوانید ببینید که آنها قوای خود را برای مخالفت با این توافق جمعآوری میکنند.»
کشاورزان اروپایی همچنان از این توافق ناراضیاند و ادعا میکنند که این توافق دسترسی بیش از حد کشاورزان نیوزیلند را به بازار اروپا فراهم میکند. گوشت قرمز و لبنیات از ابتدای اجرای توافق معافیت تعرفهای ۱۲0 میلیون دلاری سالانه دریافت خواهند کرد که ظرف هفت سال به بیش از ۶۰۰ میلیون دلار افزایش مییابد.
کمیسیون تجارت پارلمان اروپا گرایش به تصویب این پیمان دارد اما از سوی کمیسیون کشاورزی نگرانیهایی مطرح شده است. بخش تجارت اتحادیه اروپا مسئول این موضوع است و بخش کشاورزی نقش مشاور را دارد. وزیران تجارت اکنون راه را برای ورود به فرایند تصویب هموار ساختهاند.
پکا پسونن، دبیرکل سازمان کشاورزی اتحادیه اروپا کوپا-کوسگا به کمیسیون گفت که «مذاکرات دردناکی» درباره بخشهای «حساس» مانند گوشت و لبنیات انجام شده است. پسونن اظهار داشت: «در حال حاضر بخشهای کشاورزی اتحادیه اروپا از همه طرف تحت فشار شدید هستند و باز ماندن در روندهای توافقات تجاری بیشتر، چالشی واقعی خواهد بود.»

