حجم تجارت کالا بین اتحادیه اروپا و جنوب شرق آسیا در سال گذشته ۲۷۴.۹ میلیارد یورو بوده است که حدود ۶ درصد بیشتر از سال قبل و بیش از ۵۰ درصد بالاتر از ۱۷۷.۹ میلیارد یورو ده سال پیش است. اتحادیه کشورهای آسیا جنوب شرقی (آسهآن) اکنون سومین شریک تجاری اتحادیه اروپا پس از ایالات متحده و چین است.
اگر مذاکرات فعلی طبق برنامه به پایان برسد، اتحادیه اروپا میتواند تا اوایل سال آینده توافقنامههای تجارت آزاد را با شش کشور از یازده کشور آسهآن داشته باشد. به این ترتیب بهتدریج شبکهای از قراردادهای تجاری دوجانبه شکل میگیرد، بدون اینکه بروکسل و آسهآن به عنوان یک بلوک توافق تجارت آزاد داشته باشند.
فرآیند با هند به مراحل پیشرفتهای رسیده است. مذاکرات پایان یافته و کمیسیون اروپا نتیجه را برای امضا و تصویب به کشورهای عضو اتحادیه اروپا ارائه کرده است. پس از آن نیز مراحل تصویب اروپایی بیشتر لازم است تا این قرارداد به طور رسمی اجرایی شود.
Promotion
فیلیپین
این هفته گام مهمی با فیلیپین برداشته شد. بروکسل و مانیل توافق قابل توجهی در مورد قرارداد تجارت آزاد حاصل کردند. تدوین فنی و حقوقی هنوز باید تکمیل شود تا قرارداد رسماً نهایی شده و سپس امضا گردد.
رئیس جمهور فیلیپین، فردیناند مارکوس جونیور، و رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، به صورت تلفنی در این باره گفتگو کردند. مارکوس تأکید کرد که این قرارداد باید به کشاورزان، تولیدکنندگان، مصرفکنندگان و کسبوکارهای کوچک و متوسط فیلیپین سود برساند. همچنین برای کشاورزان و تولیدکنندگان مواد غذایی اروپایی فرصتهای صادراتی جدیدی ایجاد میکند.
توافق با هند تعرفههای وارداتی بسیاری از محصولات را کاهش داده یا حذف میکند. خودروها بخش مهمی از این موارد را تشکیل میدهند. این توافق با استفاده از سهمیهها و تعرفههای پایینتر به تدریج امکان دسترسی به بازارهای خودرویی دو طرف را توسعه میدهد. بخش کشاورزی حساستر است و برای بسیاری از محصولات استثناها، محدودیتها یا ترتیبات گذار وجود دارد.
در جنوب شرق آسیا، بروکسل به صراحت به سمت قراردادهای جداگانه میرود. قراردادهای تجارت آزاد با سنگاپور و ویتنام هماکنون اجرایی شدهاند. مذاکرات با اندونزی به پایان رسیده و گفتگوها با تایلند و مالزی ادامه دارد.
آسهآن
این رویکرد دوجانبه پس از آن اتخاذ شد که مذاکرات مربوط به یک توافق تجارت آزاد بین اتحادیه اروپا و آسهآن متوقف شد. بروکسل و آسهآن در سال ۲۰۰۷ گفتگوها را آغاز کردند اما در سال ۲۰۰۹ متوقف شد. تفاوتهای بزرگ میان اقتصادهای کشورهای آسهآن انجام توافقات مشترک را دشوار میسازد.
همچنین استانداردهای اجتماعی، کاری و زیستمحیطی اروپا برای کشورهای کمتر توسعه یافته آسهآن مانعی به شمار میرود. با این حال، بخش خصوصی اروپایی اصرار بر چارچوب اقتصادی یکپارچه دارد که میتواند در نهایت قراردادهای جداگانه را به یک رابطه تجاری گستردهتر بین اروپا و جنوب شرق آسیا تبدیل کند.

