هسته اصلی مشکل در ایرلند، تصفیه ناقص فاضلاب است که باعث شده آب سطحی در مناطق شهری معیارهای حداقلی را رعایت نکند. این امر منجر به شروع یک فرایند حقوقی جدید اروپایی علیه ایرلند شده است. در این پرونده عنوان شده که اقدامات کنونی هنوز با تعهدات اروپایی برای حفاظت از طبیعت و کیفیت آب مطابقت ندارند.
در هر سه کشور، دامداری و استفاده از کود یا کود شیمیایی موضوع اصلی در بحث درباره کیفیت آب است. ایرلند به تازگی مجوزی برای پخش کود بیشتر دریافت کرده است که از نظر حقوقی همچنان محل اختلاف است و هنوز مشخص نیست کشاورزان ایرلندی میتوانند تحت شرایط سختگیرانهتر جدید عمل کنند یا خیر.
دقیقا چند هفته پیش، ایرلند اجازه یافت که تا سه سال دیگر استانداردهای نیتروژن را بیش از حد مجاز رعایت کند، به شرطی که کشاورزان و دامداران ایرلندی آلودگی خود را به صورت اثباتپذیر کاهش دهند. هنوز روشن نیست که آیا و چگونه این کار انجام خواهد شد. یک مطالعه اخیر در ایرلند نشان داد که در برخی حوزههای آبریز رودخانهها، آلودگی نیتروژنی رو به افزایش است.
در آلمان و هلند عمدتا آلودگی نیتروژن از فعالیتهای کشاورزی، مانند پخش کود روی مراتع ایجاد میشود. هلند از اتحادیه اروپا درخواست استثناء موقت کرده بود اما این درخواست رد شد. آلمان به خاطر کمبود اقدامات کافی که پیشتر وعده داده شده بود مورد انتقاد قرار گرفته است.
در آلمان نیز فشار حقوقی نقش مهمی ایفا میکند. چند سال پیش مشخص شد که کنترل آلودگی نیتروژن با الزامات اروپایی مطابقت ندارد. احکام قضایی دولت آلمان را مجبور به تهیه برنامههای عملیاتی اضافی و تشدید سیاستها کرده است.
دولت پیشین مرکزچپ آلمان به همین منظور قانون کودگذاری جدیدی تصویب کرد که اجازه پخش کود کمتری در مناطق به شدت آلوده را میداد. اما دولت جدید به رهبری حزب اتحادیه دموکرات مسیحی این تصمیم را لغو کرده است. به همین دلیل احتمال دارد بروکسل جریمههای میلیونی تهدیدآمیز را از برلین وصول کند.
هلند نیز تحت فشار کمیسیون اروپا قرار دارد. درخواست برای اجازه موقت استفاده از کود اضافی در زمینهای کشاورزی (استثناء) توسط بروکسل رد شده است. بنابراین هلند همچنان به محدودیتهای موجود اروپایی ملزم است.
در مبارزه برای بازسازی طبیعت و مقابله با آلودگی محیط زیست، هلند موفق به کاهش انتشار نیتروژن نشده است، به ویژه به خاطر اینکه تاکنون از کوچک کردن تعداد بزرگ دامهای شیری و پرورش خوک خودداری کرده است.
علاوه بر این، لاهه در معرض درگیری با دستورالعمل اتحادیه اروپا علیه آلودگی نیتروژن قرار دارد چرا که هلند نه تنها به هدف سال 2025 دست نیافته، بلکه برای سالهای 2026 و 2027 نیز هنوز برنامهای به بروکسل برای کاهش آلودگی نیتروژن ارائه نکرده است.