سوخت‌های زیستی به عنوان جایگزینی برای سوخت‌های فسیلی در نظر گرفته می‌شوند تا گازهای گلخانه‌ای بخش حمل و نقل را کاهش دهند. در ده سال گذشته، اتحادیه اروپا حدود 430 میلیون یورو یارانه برای تشویق تولید این سوخت‌ها صرف کرده است. اما گذار از تحقیقات آزمایشگاهی به تولید واقعی در مقیاس بزرگ رخ نداده و ممکن است سال‌ها به طول انجامد.
یکی از انتظارات طولانی‌مدت این بود که محصولات طبیعی کشاورزی و باغبانی بتوانند مواد اولیه‌ای برای سوخت‌های جدید و دوستدار محیط زیست باشند. تا کنون سوخت‌های زیستی تولید شده عمدتاً به عنوان افزودنی به بنزین، دیزل و کرنرین عادی استفاده شده‌اند و آن هم به میزان بسیار محدود.
علاوه بر این، در دسترس بودن زیست‌توده مناسب استفاده از سوخت‌های زیستی را محدود می‌کند. کمیسیون اروپا انتظار داشت که تشویق و استفاده از این سوخت‌ها استقلال انرژی اتحادیه اروپا را افزایش دهد. اما در عمل، بسیاری از مواد اولیه عمدتاً از کشورهای سوم وارد می‌شوند (مثلاً واردات روغن سرخ‌کردنی مصرف‌شده از چین، بریتانیا، مالزی و اندونزی).