هماکنون مشخص است که کاهش PFAS و سایر «مواد شیمیایی ابدی» فعلاً محدود به «کنترل بیشتر و بهتر» توسط کشورهای اروپایی است و فعلاً بحث ممنوعیت (اروپایی) PFAS مطرح نیست. درباره پاکسازی مناطقی که آلوده شدهاند (از جمله خاک) و مسئولیت پرداخت هزینهها توسط شرکتهای آلودهکننده هنوز هیچ وضوحی وجود ندارد.
رویکرد اروپایی در زمینه کیفیت آب مدتها است در معرض فشار است. قوانین جدید باید باعث بهبود کیفیت آب آشامیدنی و آبهای سطحی شوند اما با چالشهای عملی و سیاسی مواجهاند. بخش مهمی از آن، اندازهگیری و کنترل بهتر آلودگی است. کشورهای اتحادیه اروپا باید دادهها را بیشتر، منظمتر و به صورت سیستماتیک جمعآوری و به اشتراک بگذارند. این باید دید بهتری نسبت به ابعاد مشکل بدهد.
مواد شیمیایی که به سختی تجزیه میشوند نقش مرکزی دارند. این ترکیبات مدت طولانی در محیط باقی میمانند و در موجودات زنده تجمع مییابند. این امر حذف آنها را دشوار کرده و نگرانی پایداری برای کیفیت آب ایجاد میکند.
Promotion
کفهای آتشنشانی
هفته گذشته، کمیسیونر روسوال به همراه وزیر زیرمجموعه هلندی آنت برترام (CDA) از محل تمرین آتشنشانی در پایگاه هوایی سابق سوستربرگ بازدید کاری داشتند. در آنجا دهها سال آتشنشانان با کفها و مواد اطفای حریق حاوی PFAS تمرین کردهاند که اکنون تا عمق بیش از ۱۰ متر در خاک نفوذ کرده است.
پاکسازی
پاکسازی این «پسماند شیمیایی» در آن مکان چندین ده میلیون یورو هزینه خواهد داشت، هرچند فناوری مربوط به آن هنوز در مراحل ابتدایی است. اکنون در آن فرودگاه سابق، یک محله مسکونی در حال ساخت است، اما وارد کردن هزینههای پاکسازی چند میلیون یورویی در قیمت خانهها باعث میشود که این واحدها غیرقابل پرداخت شوند.
در بحثها همچنین مطرح شده که اقدامهای پیشگیرانه سختگیرانهتر در مبدا میتواند مؤثرتر باشد. مثلاً کاهش یا توقف تولید برخی مواد. ممنوعیت تولید، آلودگی را جلوگیری میکند. با این حال، این رویکرد جزو سیاست اصلی جاری اروپا نیست.
آلودهکننده باید پرداخت کند؟
اگرچه هدف داشتن آب پاکتر تا حد زیادی پذیرفته شده است، دیدگاهها درباره مسئولیتها و نحوه اجرای اقدامات متفاوت است. سؤال این است که آیا در اینجا هم «آلودهکننده باید پرداخت کند» یا هزینه پاکسازی خاک باید بر دوش شرکتهای شیمیایی و دارویی گذاشته شود.
همچنین مسائل مربوط به دادههای فنی نیز مطرحاند. تفاوت در روشهای اندازهگیری و گزارشها باعث عدم قطعیت درباره میزان آلودگی و سهم بخشهای مختلف میشود. بخش صنعت اعداد متفاوتی نسبت به سیاستگذاران و سیاستمداران اتحادیه اروپا در بروکسل ارائه میدهد.
بازنگری قوانین بخشی از رویکرد گستردهتری برای مبارزه با آلودگی آب است. این مسئله فقط مربوط به یک نوع ماده نیست بلکه مجموعهای از آلودهکنندههاست که با هم کیفیت آب اروپا را تهدید میکنند. همچنین استفاده از مواد شیمیایی در کشاورزی (هنوز) نقش بزرگی دارد.