با این پیشنهادات، کمیسیونر اقلیم اتحادیه اروپا وپکه هوکسترا به اهداف اقلیمی بلندمدت پایبند میماند. سیستم تجارت انتشار همچنان اصلیترین ابزار برای کاهش آلودگی هوای ناشی از شرکتها است، اگرچه شرکتهای پرمصرف انرژی حقوق انتشار رایگان طولانیتری دریافت خواهند کرد. این فضای اضافی باید به شرکتها امکان دهد تا انتقال به فرآیندهای تولید پاکتر را بدون تضعیف بیشتر رقابتپذیری خود تأمین مالی کنند.
برقرسانی
با استفاده بیشتر از برق در صنعت، حملونقل و ساختمانها، هزینههای واردات نفت و گاز در دهههای آینده میتواند به طور قابل توجهی کاهش یابد. برای امکانپذیر کردن این تغییر، بروکسل یک برنامه اقدام گسترده برای برقرسانی ارائه میدهد. بر این اساس، برقرسانی نه تنها به عنوان یک اقدام اقلیمی، بلکه به عنوان یک استراتژی اقتصادی که باید امنیت انرژی اروپا را تقویت کند مطرح میشود.
حمایت از شرکتهای اروپایی بدون قید و شرط نخواهد بود. شرکتهایی که حقوق انتشار رایگان طولانیتری دریافت میکنند، باید به طور مشخص در اقداماتی سرمایهگذاری کنند که انتشار آنها را کاهش میدهد. به این ترتیب، بروکسل میخواهد از اینکه این فضای اضافی صرفاً به تعویق انداختن انتقال انرژی منجر شود جلوگیری کند.
Promotion
هواپیمایی نیز با قوانین جدید مواجه خواهد شد. کمیسیون اروپا پیشنهاد میدهد سیستم تجارت انتشار ETS2 از سال ۲۰۲۹ به حملونقل هوایی بینالمللی گسترش یابد. این سیستم بر مالیات کربن پروازهای تا حدود ۵۰۰۰ کیلومتر متمرکز است.
اقلیم و صنعت
این پیشنهادات نشان میدهد که کمیسیون سیاستهای اقلیمی و صنعتی را بیش از پیش به هم پیوند میدهد. انتشار باید بیشتر کاهش یابد، اما به گفته بروکسل، این تنها زمانی ممکن است که شرکتها فضای کافی برای انجام سرمایهگذاریهای ضروری داشته باشند و انتقال به برق سریعتر پیش رود.
این طرحها در آینده نزدیک موضوع بحثهای سیاسی زیادی خواهند بود. هماکنون مشخص است که حدود ده کشور اتحادیه اروپا تلاش خواهند کرد تا اقلیت بازدارنده تشکیل دهند چرا که خواستار امتیازهای بیشتری برای کسبوکارها هستند. از سوی دیگر، برخی کشورهای صنعتی معتقدند باید به قوانین محیط زیستی و اقلیمی فعلی اتحادیه اروپا پایبند بود.
طرفداران گسترش ETS، ترکیب اقدامات اقلیمی و حمایت از صنعت را روشی برای تسریع انتقال انرژی میدانند بدون اینکه رقابتپذیری شرکتهای اروپایی را بیشتر تحت فشار قرار دهند. در عین حال، انتقاداتی از سوی سازمانهایی مطرح است که نگرانند افزایش حقوق انتشار ممکن است انگیزه کاهش سریع انتشار را تضعیف کند.