کالینینگراد یک انکلاف استراتژیک روسی واقع در کنار دریای بالتیک است که بین لیتوانی و لهستان محصور شده است. این منطقه از سرزمین اصلی روسیه جدا است و فقط از طریق خشکی و از طریق گذرگاه موسوم به سوآولکی قابل دسترسی است؛ این گذرگاه نوار باریکی است در امتداد مرز بین لهستان و لیتوانی. این گذرگاه از نظر نظامی اهمیت زیادی دارد زیرا تنها ارتباط زمینی بین انکلاف و بقیه روسیه است.
از کالینینگراد روسیه به بندر بالتیسک دسترسی دارد، یکی از معدود بنادر روسیه در دریای بالتیک که تمام سال بدون یخ است. ارزش استراتژیک و نظامی این بندر قابل توجه است: این بندر پایگاه مهمی برای کشتیهای جنگی نیروی دریایی روسیه است و از آنجا روسیه عملیات دریایی در منطقه انجام میدهد.
ژنرال آمریکایی تأکید کرد که ناتو برنامههای دقیقی برای واکنش سریع و هدفمند در این منطقه دارد، در صورتی که روسیه جاهطلبیهای نظامی خود را گسترش دهد. در این برنامه، دفاع از گذرگاه سوآولکی نیز در اولویت است، زیرا بسته شدن این گذرگاه واکنش ناتو به تجاوز روسیه را بسیار دشوار میسازد.
ناتو مدتهاست که نگران نقش بیثباتکننده کالینینگراد در مرز شرقی این ائتلاف است. این انکلاف به شدت نظامیسازی شده است؛ از جمله در آن موشکهای دوربرد و سامانههای پدافند هوایی مستقر شدهاند. در صورت بروز درگیری، کالینینگراد هم هدف استراتژیک و هم منبع تهدید خواهد بود.
از چند سال پیش حملات الکترونیکی از کالینینگراد انجام میشود که ترافیک هوایی و سیستمهای ناوبری را مختل میکند. در کشورهای مختلف اطراف دریای بالتیک، از جمله لهستان و لیتوانی، گزارشهایی از اختلال در ترافیک رادیویی و سیگنالهای GPS منتشر شده است.
در واکنش به اظهارات ژنرال آمریکایی، یک ژنرال روسی هشدار داد که حمله به کالینینگراد به منزله حمله به خود روسیه تلقی خواهد شد. او تأکید کرد که هر تلاشی برای تصرف کالینینگراد با مقاومت شدید روسیه مواجه خواهد شد و ممکن است به تشدید گسترده بحران منجر شود.
تنشها در اطراف کالینینگراد بیدلیل نیستند. اوایل امسال نیز در پی بسته شدن کنسولگری لهستان در کالینینگراد توسط روسیه، بحران دیپلماتیکی بروز کرد. این اقدام در پاسخ به اقدامات پیشین لهستان علیه دیپلماتهای روسی انجام شد که روابط دو کشور را بیشتر تحت فشار قرار داد.