سازمانهای حمایت از پناهندگان پیش از این هشدار دادهاند که «اتحادیه اروپا حق پناهندگی را کنار میگذارد». آنها به این نکته اشاره میکنند که قوانین جدید این امکان را فراهم میکند که کشورهای اتحادیه اروپا، پناهجویان را به طور «موقت» (تا زمانی که درخواست در حال بررسی اداری است) در اردوگاههایی خارج از مرزهای اتحادیه اروپا، مانند کشورهای شمال آفریقا یا کشورهای بالکان، مستقر کنند.
نخستوزیر ایتالیا، ملونی، قبلاً تلاشهایی در این زمینه انجام داده و چنین اردوگاههایی را دایر کرده بود، اما این اقدام توسط دادگاه عدالت اروپا لغو شد.
اتحادیه اروپا حالا امکان بازگرداندن پناهجویان را بدون فرآیندهای طولانی ارزیابی فراهم میکند. همچنین این امکان داده میشود تا مهاجران به کشورهای ثالث اخراج شوند. این امر راه را برای انجام روندهای پناهندگی خارج از مرزهای اتحادیه اروپا هموار میسازد.
به گفته طرفداران این سیاست، هدف تسریع روندها و ایجاد شفافیت است. با ارزیابی سریعتر درخواستها، افرادی که حق برخورداری از حفاظت را ندارند، زودتر بازگردانده خواهند شد.
این رأیگیری با حمایت ائتلافی از فراکسیونهای مرکز-راست و راست (رادیکال) صورت گرفت. این گروهها اکثریتی را تشکیل دادند که اصلاحات را از طریق پارلمان به پیش بردند.
مخالفان از فراکسیونهای پیشرو به مخالفت پرداختند و انتقادات شدیدی مطرح کردند. آنها نگرانند که رویکرد جدید منجر به تضعیف حقوق بنیادی شود.
سازمانهای حقوق بشر و حمایت از پناهندگان این تغییرات را جهشی خطرناک در سیاست پناهندگی اروپا میدانند. به گفته آنها، این موضوع موجب میشود برای غیراروپاییها دریافت حمایت واقعی در اتحادیه اروپا دشوارتر شود.
آنها هشدار میدهند که انتقال پناهجویان به کشورهای ثالث میتواند به موقعیتهایی منجر شود که افراد حقوق کمتری برای حمایت قانونی داشته باشند. همچنین نگرانی وجود دارد که مسئولیتها به خارج از اتحادیه اروپا واگذار شود.
طرفداران بر این نکته تأکید دارند که این قوانین برای مدیریت سامانه پناهندگی ضروری است. آنها میگویند که کشورهای عضو باید کنترل بیشتری بر جریانهای مهاجرتی داشته باشند.
با تصویب این مقررات در پارلمان، گامی دیگر در اصلاح سیاست پناهندگی اروپایی برداشته شده است. در ادامه سال جاری، کشورهای عضو اتحادیه اروپا و پارلمان باید در مورد جزییات اجرای این سیاست به توافق برسند. در این میان هنوز سوالاتی درباره این موضوع باقی است که آیا کشورهای اتحادیه باید پناهجویان یکدیگر را بپذیرند یا در هزینهها سهیم شوند.