مگیار، رهبر حزب جدید اپوزیسیون «تیزسا»، به عنوان رقیب جدی در مسیر انتخابات مجارستان که سال آینده در آوریل برگزار میشود، شناخته میشود. در حالی که کشور با مشکل تورم و رکود اقتصادی مواجه است، حمایت از حزب اپوزیسیون او در حال افزایش است. دولت مجارستان خواهان لغو حفاظت پارلمانی مگیار برای تعقیب قضایی او بود، اما منتقدان این اقدام را بیشتر تلاشی سیاسی برای خاموش کردن صدای اپوزیسیون میدانند.
پارلمان اروپا این درخواست مجارستانی را به سرعت رد کرد. اوربان با خشم واکنش نشان داد. او در شبکههای اجتماعی این تصمیم را «شرمآور، شرمآور» خواند و اتحادیه اروپا را به دخالت در امور داخلی مجارستان متهم کرد. در رسانههای حامی دولت مجارستان، این تصمیم بخشی از یک «شکار جادوگر» گستردهتر از سوی بروکسل علیه بوداپست معرفی میشود.
مسأله مربوط به مگیار تنها یک مورد منفرد نیست. تصمیم کمیسیون پارلمانی همزمان با ارائه یک گزارش جدید (پیشنویس) از تینهکه استریک، نماینده هلندی پارلمان اروپا (حزب گرینلینک- پی.وی.دی.آ) صورت گرفته است. او از طرف پارلمان اروپا «گزارشگر مجارستان» است. در گزارشش آمده است که بحران حاکمیت قانون در مجارستان طی سالهای اخیر عمیقتر شده است.
علاوه بر این، او به نقضهای سیستماتیک حقوق اقلیتها اشاره میکند، از جمله افراد الاچبیتیکیو+ و پناهجویان که هدف کمپینهای نفرت و سیاستهای تبعیضآمیز قرار دارند. همچنین سازمانهای مردمنهاد انتقادی نیز به طور ساختاری تحت فشار هستند، از جمله تهدید و قطع منابع مالیشان.
استریک از کمیسیون اروپا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا خواسته است که اقدامات گستردهتری اتخاذ کنند. او به مسدود کردن منابع بیشتر بودجه اتحادیه اروپا به مجارستان و حتی تعلیق حق رأی اوربان در شورای وزیران فکر میکند.
این گزارش بر اساس تحقیقات قبلی اتحادیه اروپا در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ نوشته شده که هشدارهایی درباره کاهش استانداردهای دموکراتیک در مجارستان داده بودند. این هشدارها در آن زمان تأثیر چندانی نداشتند و همین موضوع استریک را ترغیب به درخواست برای اقدامات قاطع کرده است.
برای اوربان، پیام دوگانه از سوی بروکسل — حفظ مصونیت مگیار و ارائه گزارش انتقادی جدید — به معنای افزایش فشارهای اتحادیه اروپا است. اما نخستوزیر مجارستان به نظر نمیرسد که قصد داشته باشد عقبنشینی کند.
خود مگیار میتواند رد درخواست لغو مصونیتش را به عنوان پیروزی تلقی کند. این موضوع به او اجازه میدهد تا کمپین انتخاباتی برای انتخابات سال آینده را بدون تهدید مستقیم تعقیب قضایی ادامه دهد. بدین ترتیب، او همچنان رقیبی جدی برای اوربان محسوب میشود، کسی که پس از پانزده سال حکومت موقعیت قدرتش به نظر شکننده میآید.

