در پارلمان اروپایی در نهایت به توافقی دربارهٔ فهرست اروپایی رسیدند که مشخص میکند کدام سرمایهگذاریها را میتوان پایدار دانست؛ این فهرست با عنوان «دستهبندی سبز» شناخته میشود. پس از هفتهها مذاکره، دو هفته پیش به توافقی با دولتهای اتحادیه اروپا نزدیک شدند اما آنها هفته گذشته تهدید کردند که عقبنشینی کنند. این مشکل اکنون با چند اصلاح در متنها حل شده است.
مؤسسات مالی که ادعا میکنند یک سرمایهگذاری پایدار است، اکنون باید بر اساس قوانین اروپایی در دستهبندی اثبات کنند. این اقدام از «شستشوی سبز» محصولات مالی جلوگیری میکند. علاوه بر این، توافق به افزایش شفافیت کمک میکند: سرمایهگذاران اکنون میتوانند ببینند چه درصدی از محصول مالیشان واقعاً پایدار است.
اگر یک محصول مالی مشمول دستهبندی سبز نباشد، باید به الزام به سرمایهگذار اطلاع داده شود. به این ترتیب گامهایی برای تبدیل سرمایهگذاری پایدار به یک هنجار برداشته میشود. «اتحادیه اروپا با این تعاریف، استاندارد جهانی برای سرمایهگذاری پایدار را تعیین میکند. با وجود لابی شدید از طرف کسبوکارها، در این توافق معیارهای جاهطلبانهای برای سرمایهگذاریهای پایدار گنجانده شده است»، به گفتهٔ باز ایخهوت از حزب سبز (GroenLinks) و نماینده پارلمان اروپا.
یکی از بزرگترین نقاط اختلاف در مذاکرات، تعیین دقیق معیارهایی بود که یک سرمایهگذاری پایدار باید داشته باشد. پس از اعتراضاتی از جمله از سوی فرانسه، متن مربوط به انرژی هستهای کمی تعدیل شد تا سرمایهگذاریها در این حوزه بهطور پیشفرض به عنوان سرمایهگذاریهای غیرپایدار شناخته نشوند.
«ما تاریخسازی کردیم»، این جمله را والدیـس دومبروفسکیس، کمیسیونر اتحادیه اروپا، بیان کرد. به گفته او، این توافق باعث جریان سرمایهگذاریهای سبز خواهد شد که به اروپا کمک میکند تا در سال ۲۰۵۰ به بیطرفی کربنی برسد.
صندوق جهانی طبیعت (WNF) نیز از این «توافق قوی و متوازن» ابراز خوشحالی کرده است. این صندوق آن را خبر خوبی برای بسیاری از شهروندان اتحادیه اروپا، ذینفعان و سیاستگذاران میداند که میخواهند پیشرفت کنند، همانطور که علم اقلیمشناسی میطلبد.
ایخهوت از قوانین جدید که تضمین میکند سرمایهگذاریها در انرژی هستهای، گاز و زغالسنگ نمیتوانند به عنوان پایدار شناخته شوند، ابراز خوشنودی کرد. او افزود: «فاجعهبار بود اگر معیارهای پایداری تنها برای خدمت به منافع ملی گسترش مییافت. خوشبختانه ما جلوی این را گرفتیم که لهستان بتواند سرمایهگذاریها در زغالسنگ، آلمان در گاز و فرانسه در انرژی هستهای را به عنوان «پایدار» معرفی کند.»