کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر این باورند که برخی نوع وسایل حمل‌ونقل چنان کم ساخته و فروخته می‌شوند که بازار کافی برای تغییر خطوط تولید کارخانه‌های خودرو به مدل‌های جدید وجود ندارد. اگر پارلمان اروپا نظرش اعمال شود، نه تنها کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و تریلرها، بلکه سایر خودروهای تجاری جدید نیز باید معیارهای تعیین شده را رعایت کنند. به عنوان مثال می‌توان به خودروهای جمع‌آوری زباله یا میکسرهای بتن و همچنین سایر خودروهای کاری در جاده اشاره کرد.
یکی از بخش‌های جاه‌طلبانه قانون سخت‌تر شده هدف کاهش ۱۰۰ درصدی آلایندگی اتوبوس‌های شهری جدید تا سال ۲۰۳۰ است، با استثنایی برای اتوبوس‌های گردشگری و خطوط منطقه‌ای اتوبوس‌رانی. برای حمل‌ونقل باری نیز مقرراتی در نظر گرفته شده است: کاهش ۴۵ درصدی انتشار کربن دی‌اکسید تا سال ۲۰۳۰، ۶۵ درصد تا ۲۰۳۵ و ۹۰ درصد تا ۲۰۴۰. پارلمان اروپا ترجیح می‌داد در سال ۲۰۴۰ ساخت تمامی خودروهای جدید با موتور احتراق داخلی به طور کامل متوقف شود، اما این موضوع هنوز محل مناقشه بود.
طرح‌های مشابهی نیز برای حمل‌ونقل دریایی و هوایی در دست تهیه است. این صنایع نیز باید انتشار نیتروژن خود را در اتحادیه اروپا به‌شدت کاهش دهند. بَس آیکهاوت، عضو پارلمان اروپا از حزب سبزهای هلند، نویسنده این گزارش بود. او گفت: «تغییر به سمت کامیون‌ها و اتوبوس‌های بدون گازهای خروجی نه تنها کلید تحقق اهداف اقلیمی ماست، بلکه نیروی محرکه‌ای حیاتی برای هوای پاک‌تر در شهرهایمان است.»