هدف میانمدت برای سال 2040 به عنوان گامی حیاتی برای رسیدن به بیطرفی کربنی کامل در سال 2050 دیده میشود. در مورد میزان و نحوه تحقق این هدف اختلاف نظر وجود دارد. وزرای محیط زیست این برنامهها را روز پنجشنبه بحث کردند، اما پس از آن اشاره کردند که رهبران دولتها ماه آینده میتوانند تصمیم نهایی را اتخاذ کنند.
رهبران دولتها و رؤسای حکومتها در تاریخ 23 اکتبر در بروکسل به این پرونده خواهند پرداخت. پس از آن ریاست دانمارکی اتحادیه اروپا جلسهای مضاف بر جلسات وزرای محیط زیست برگزار خواهد کرد. این اختلاف در زمانی حساس رخ میدهد. اروپا باید به موقع پیشنهادات قابل قبولی را در نشست آب و هوایی آینده سازمان ملل ارائه کند.
بدون توافق، کشورهای اتحادیه اروپا خطر دارند که نقش بینالمللی اتحادیه را به عنوان رهبر اقلیمی تضعیف کنند. به عنوان راهحل اضطراری اکنون یک «سیگنال موقت» توافق شده است. چنین «بیانیهای» جهتنما خواهد بود اما شامل عدد الزامآور نیست و صرفاً یک عدد هدفگذاری شده است. این باید برای جهان بیرون شفاف باشد در حالی که درون اتحادیه فضای مذاکره بیشتر باقی میگذارد.
یکی از نقاط مناقشه مهم، این است که آیا سرمایهگذاریهای خارج از اتحادیه اروپا میتوانند به عنوان کاهش حساب شوند یا خیر. طرفداران این دیدگاه، اعتبارهای کربنی خارجی را فرصتی برای محدود کردن سریعتر انتشار در سطح جهانی و حمایت از پروژههای نوآورانه میدانند. مخالفان نگران هستند که این موضوع انگیزه کشورهای اتحادیه برای انجام اقدامات بیشتر را کاهش دهد.
وپکه هوکراستر، کمیسر اقلیمی، تأکید میکند که هدف 2040 ضروری است تا مسیر به سمت 2050 حفظ شود. بدون گام واضح میانمدت، هدف نهایی بیطرفی کربنی ممکن است کمرنگ شود. همزمان برخی کشورها به لزوم در نظر گرفتن تأثیرات اقتصادی و امنیت انرژی اشاره دارند.
کشورهایی مانند مجارستان، اسلواکی، جمهوری چک و مالت با متن بیش از حد بلندپروازانه مخالفت میکنند و همچنین کشورهای بزرگ مانند آلمان و فرانسه نیز محتاط هستند. در سوی دیگر کشورهایی مانند اسپانیا و سوئد قرار دارند که نمیخواهند استانداردها را بیش از حد پایین بیاورند. ریاست فعلی اتحادیه اروپا (دانمارک) میخواهد تا پایان پاییز به یک توافق برسد.
چیزی که واضح است: بحث درباره هدف 2040 در ماههای آینده همچنان بخش مهمی از سیاست اروپا خواهد بود. نتیجه این بحث برای اعتبار اروپا به عنوان بازیگر جهانی اقلیم و جهتگیری قاره در دهههای آتی تعیینکننده خواهد بود.
اخیراً در بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا صداهایی بیشتر شنیده میشود که میگویند اتحادیه در سالهای آتی با تعهدات مالی بسیار بزرگ مواجه خواهد شد (بازسازی صنعت، ساخت دفاع اروپایی و غیره) و سرمایهگذاریها و یارانههای قبلاً وعده داده شده برای اقلیم و محیط زیست باید به تعویق بیفتند.