صدراعظم فریدریش مرز و رئیس‌جمهور امانوئل ماکرون به توافقی برای رویکرد مشترک دست یافتند. این دو کشور می‌خواهند کاهش اجباری انتشار CO2 از سال ۲۰۳۵ را از ۱۰۰ به ۹۰ درصد کاهش دهند. به این معنا که خودروسازان حتی پس از آن سال می‌توانند به تولید و فروش خودروهای با موتور احتراقی ادامه دهند.
کاهش اقلیمی کمتر
علاوه بر این، پاریس و برلین می‌خواهند خودروسازان از جبران باقی‌مانده ده درصد انتشار نیازی نداشته باشند. این موضع فراتر از پیشنهادات قبلی کمیسیون اروپاست. آلمان پیش از این برای تسهیل قوانین بیشتر اصرار داشت، در حالی که فرانسه پیشتر به قوانین سختگیرانه‌تر اقلیمی پایبند بود.
در برابر حمایت فرانسه، آلمان شرایط سخت‌گیرانه‌تری را برای اروپایی بودن خودروهای جدید می‌پذیرد. پاریس می‌خواهد قطعات و تولید اروپایی وزن بیشتری در یارانه‌ها و خریدهای دولتی داشته باشند. با این رویکرد، هر دو دولت قوانین اقلیمی را به تلاش‌شان برای حفاظت از صنعت خودروی اروپا پیوند می‌زنند.
زیر فشار
این توافق هنگام گفت‌وگوهای مربوط به اجلاس اروپایی هفته گذشته در بروکسل حاصل شد. ماکرون و مرز توانستند اختلاف‌نظرهای قبلی خود را حل کنند. مسیر مشترک آنها می‌تواند سایر دولت‌های اتحادیه اروپا را ترغیب کند تا اهداف اقلیمی قبلی را تضعیف کنند. اگرچه هر دو دولت به صورت رسمی بر کاهش انتشار پایبندند، اما حالا الزام اولیه برای خودروهای کاملاً بدون انتشار را رها کرده‌اند.
EPP
در کمیسیون اروپا نیز بر روی تسهیل قوانین کار می‌شود. بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، اورزولا فون در لاین رئیس کمیسیون و مَنفرد وبر رهبر فراکسیون حزب خلق اروپا بر سر این موضوع به توافق رسیده‌اند. در پارلمان اروپا، وبر اعلام کرده فراکسیون EPP پیشنهاداتی ارائه خواهد داد تا بسیاری از قوانین زیست‌محیطی و اقلیمی «سبز» را لغو کند. این مسیح‌دموکرات‌ها از زمان انتخابات اروپایی اخیر، با حمایت گروه‌های راست افراطی، می‌توانند اکثریت پارلمانی تشکیل دهند.
موقعیت جدید فرانسه و آلمان هنوز به معنای تغییر قطعی قوانین اروپایی نیست. برای این کار به تصمیمات بیشتر از سوی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و پارلمان اروپا نیاز است. با این حال، این توافق فشار سیاسی بر نمایندگان پارلمان اروپا را برای بازنگری قوانین اقلیمی قبلی افزایش می‌دهد.
رقابت
اورزولا فون در لاین سال گذشته در سخنرانی وضعیت اتحادیه از صنعت خودروی اروپا خواست خودروهای کوچک و ارزان برقی اروپایی را به صورت مشترک توسعه و تولید کنند. منتقدان می‌گویند برندهای خودروی اروپایی به طور محافظه‌کارانه به مدل‌های فعلی خود وفادار مانده و در نتیجه در رقابت با خودروهای هیبریدی و برقی ارزان‌تر از کشورهای آسیایی عقب می‌مانند.
اروپایی‌تر
تسهیل پیشنهادی فعلی که فرانسه و آلمان از آن دفاع می‌کنند، به خودروسازان فضای بیشتری برای خودروهای بنزینی، دیزلی و هیبریدی می‌دهد، در حالی که رقابت خودروهای الکتریکی و هیبریدی ارزان‌تر آسیایی افزایش می‌یابد. به همین دلیل، فرانسه و آلمان می‌خواهند شرایط سخت‌تری برای اعطای یارانه‌های تولید اروپایی اعمال کنند. گفته می‌شود حداقل ۷۰ درصد قطعات خودرو باید اروپایی باشند، به جز باتری‌ها.
این موضوع می‌تواند برای برندهای خودروی اروپایی که خودروهایشان را در کشورهای خارج از اتحادیه اروپا (مانند ترکیه یا مراکش) تولید می‌کنند، پیامدهایی داشته باشد. چنین مدل‌هایی ممکن است برخی مزایای مالی را از دست بدهند. بنابراین بحث نه تنها درباره خودروهای پاک‌تر بلکه درباره محل توسعه آینده صنعت خودروی اروپا است.
