Upphaflega ætlaði úkraínsk stjórnvöld að draga úr þessum innflutningi ekki fyrr en árið 2040, en þessi langa frestun var felld niður af dómstóli í Vínarborg. Nú er rætt um að draga úr þessu árið 2027.
Þrátt fyrir landafræðilegar spennur helst aðflutningur rússnesks gass til Evrópu, einkum til landa eins og Austurríkis, að mestu óskertur. En nýjustu þróanir á vígvellinum og baráttan um völd yfir mikilvægum gasinnviðum hafa skarpast umræðu um orkuöryggi Evrópu enn frekar.
Undanfarna viku hefur úkraínska herinn náð mikilvægu marki með því að taka yfir rússneskt gasdreifingarstöð í héraðinu Kursk. Þessi stöð er staðsett við síðustu og eina virku rússnesku gasleiðsluna sem flytur gas í gegnum úkraínsk landamæri til Vestur-Evrópu.
Í dag er dreifingarstöðin í Sudzja eini punkturinn þar sem rússneskt gas kemur inn í Úkraínu til flutnings til evrópskra viðskiptavina. Þessi aðgerð er mikil þáttaskil í stríðinu og hefur vakið enn meiri áhyggjur af gassköpun í löndum eins og Austurríki og Ungverjalandi, sem eru nánast algerlega háð Rússlandi hvað varðar orkuöflun.
Þrátt fyrir spennuna virðast Úkraína og Rússland hafa komist að óformlegu samkomulagi um að halda gasdreifingarstöðinni virkri þrátt fyrir átökin. Þetta ákvörðun virðist byggð á gagnkvæmri háðni á útflutningi og tekjum af gasi, en undirstrikar líka viðkvæmni orkuframboðs í Evrópu.
Fyrir Austurríki, sem sótti árið 2022 80% af gasi sínu frá Rússlandi, er það mikil áskorun að minnka þessa háðni. Austurríska ríkisstjórnin undir forystu (aflaust) fjólublár-græns samsteypustjórnar hefur skýrt kveðið á um að landið eigi sem fyrst að hætta innflutningi á rússnesku gasi. Greiningaraðilar benda á að þetta feli í sér verulega áhættu. Til að takast á við það þarf landið að flýta fyrir skiptum yfir í nýtingu sjálfbærra sólar- og vindorkuauðlinda.