Atkvæðagreiðslan um yfirfærslugjald á landbúnaðarlóð leiddi til fordæmalausrar sundrungu innan flokks forsætisráðherra Kier Starmer. Á meðan tugi þingmanna úr Verkamannaflokknum kusu að sitja hjá við atkvæðagreiðsluna, ákvað Markus Campbell-Savours að greiða atkvæði gegn áætlununum.
Hann lýsti því yfir að annars myndi hann brjóta orð sitt við kjósendur og gæti ekki horfst rétt í augu við samfélagið sitt. Samkvæmt honum væru skattahugmyndirnar einmitt að skaða bændur sem hann segist berjast fyrir.
Spennan jókst enn frekar vegna þess að bændasamtök hafa í langan tíma varað við að áætlanirnar gætu bitnað harðlega á fjölskyldufyrirtækjum. Þessar áhyggjur tengdust náið röksemdum Campbell-Savours um að einkum eldri bændur án góðra yfirfærsluramma gætu lent í vanda.
Innan Verkamannaflokksins heyrðist sú sama hiksta. Tugi þingmanna ákváðu að taka ekki þátt í atkvæðagreiðslunni, sem er táknrænt stórt hlutfall fyrir fjárlagafrumvarp. Nokkrir fulltrúar Verkamannaflokksins sögðu að flokkurinn myndi líklega missa traust bænda.
Campbell-Savours sjálfur sagði eftir réttindasviptinguna að þetta væri sársaukafull ákvörðun, en hann ætlaði að standa við sannfæringu sína um að hann þyrfti að standa við yfirlýsingu sína við kjósendur. Að málið hafi náð slíkum hæðum er samkvæmt aðstandendum vegna þess að skattahugmyndirnar snerta ekkert síður framtíð fjölskyldufyrirtækja. Bændur óttast að of hár skattur við yfirfærslu geri það að verkum að fyrirtækin geti ekki lengur verið innan fjölskyldunnar.
Þrátt fyrir ágreininginn innan þingflokksins stendur Verkamannastjórnin enn við ákvörðunina. Skatturinn skal stuðla að sanngjarnari skiptingu skattbyrðarinnar. Andstæðingar segja að með þessari aðgerð verði fjölskyldubóndafyrirtæki aftur á móti undir þrýstingi.
Réttindasvipting Campbell-Savours sýnir að innri umræða innan Verkamannaflokksins er þar með langt frá því að vera lokið.