Þó að framleiðslan á lífrænum vörum hafi dregist aðeins saman, er um að ræða stærsta lífræna útflutninginn til þessa, að því er Landbrug & Fødevarer greinir frá.
Helstu útflutningsvörur Dana eru enn mjólkurafurðir og kjöt. Auk þess var árið 2023 einnig flutt út grænmeti, ávextir og egg. Enn fremur greinir L&F frá því að útflutningur lífrænna drykkja – sérstaklega plöntutengdra drykkja – hafi aukist um 39 prósent.
Helstu markaðir fyrir útflutninginn voru, auk Þýskalands, Svíþjóð og Hollandi, fjarlægari markaðir eins og Kína og Bandaríkin. Til stærsta markaðarins, Þýskalands, var flutt út lífrænar vörur að virði 1,7 milljarða DKK, næstum helmingur alls útflutningsins.
Hlutfall lífrænna bænda og lífrænna landa í Danmörku hefur aftur dregist saman á síðasta ári. Heildarsvæðið sem tekið er til lífrænnar framleiðslu minnkaði úr 11,7% niður í 11,4% af framleiðslusvæðinu, á meðan fjöldi lífrænna bænda dróst saman í annað sinn í röð.
Þessi þróun er kölluð áhyggjuefni af lífræna geiranum, sér í lagi nú þegar dönsk stjórnvöld hafa sett sér metnaðarfull markmið um að tvöfalda lífræna framleiðslu fyrir árið 2030. Samdráttur í lífrænni búskap er einkenni víðtækari vistfræðilegra vandamála í Danmörku.
Landið glímir við versnandi náttúrugæði þar sem vatn í mörgum firðum þjáist sérstaklega af köfnunarefni. Vatnið við næstum allar strandsvæðin er í slæmu vistfræðilegu ástandi vegna útfellingar köfnunarefnis. Vísindamenn segja að landbúnaður sé aðalorsök þessara vandamála. Danmörk mun líklega (líkt og Holland) ekki ná að uppfylla hertar evrópskar vatnsgæðastöðlum árið 2027.
Þessi staða hefur leitt til vaxandi vitundar í dönskum stjórnmálum og meðal stórra hópa samfélagsins um þörfina á brýnni aðgerð til að vernda náttúru, umhverfi og loftslag. Þetta hefur nýverið leitt til byltingarkennds samkomulags um landbúnað, þar sem meðal annars kemur fram innleiðing kolefnisgjalds á landbúnað og búfjárrækt (sem er þegar til í iðnaðargeiranum).
Áhugavert er að aðrar þjóðlegar landbúnaðarsamtök samþykktu að minnka landbúnaðarsvæðið um u.þ.b. tíu prósent og að grípa til umfangsmikilla skógræktaráætlana á þeim landbúnaðarsvæðum sem losna. Nýlegt þríhliða landbúnaðarsamkomulag í Danmörku, þar sem bændur, stjórnvöld, atvinnulíf og umhverfisstofnanir komu saman að sameiginlegri framtíðarsýn, hefur verið hrósað á alþjóðavísu sem dæmi um árangursríkt samstarf.
Danmörk, eins og Holland, hefur stóran og þéttan landbúnaðargeira, mikla háð á útflutningi matvæla og enn mikilvæg köfnunarefnarvandamál. Þó að Holland hafi smærra landbúnaðarsvæði (rúmlega helming yfirborðs landsins, á meðan Danmörk nær nærri tveimur þriðju), eru áskoranirnar í báðum löndum svipaðar: slæm vatnsgæði og mikil álag á náttúrusvæði.
Meðan í Hollandi hafa bændamótmæli um langt skeið ráðið för og hindrað umræðu um köfnunarefni, hefur orðið tiltölulega lítil andstaða gegn stigvaxandi umbreytingum í landbúnaði í Danmörku til þessa.