Umhverfis- og neytendasamtök hafa því leitað til Evrópudómsins. Málið snertir milljónir neytenda, framleiðenda og ESB-ríkja sem þegar leggja áherslu á skýrari upplýsingagjöf á framan á umbúðum.
Í mörg ár var sameiginlegt næringarmerki í ESB stoð í Farm-to-Fork stefnunni. Hugmyndin var að bjóða neytendum áreiðanlegar næringarupplýsingar með einum svip og þannig hvetja til heilbrigðari matarvals. Hins vegar hefur tillagan verið stöðvuð án opinberrar skýringar. Þetta eykur tortryggni gagnvart hvítshola breytingarinnar og um hvers konar hagsmunaaðilar hafa haft áhrif á ákvarðanatökuna.
Kjarni ágreiningsins er gagnsæi. Samtök hafa óskað eftir aðgangi að mat á áhrifum, áliti innra eftirlits og fundargerðum. Evrópusambandið hafnaði því með rökstuðningi um að jafnvel hlutlæg birting myndi veikja núverandi ákvarðanatökuferli. Einmitt þessi röksemd gerir málið pólitískt og lagalega viðkvæmt.
Evrópuumbjóðandinn fór yfir synjunina og komst að þeirri niðurstöðu að rökstuðningur standist ekki. Sú niðurstaða styrkir kröfuhafa. Þeir hafa nú farið með málið fyrir Evrópudóm með það að markmiði að fá aðgang að skjölum sem skýra af hverju Nutri-Score stóð í stað og hvernig ákvörðunin var tekin.
Þrátt fyrir að ekki hafi orðið að skylda á Evrópska efnahagssvæðinu hafa ýmis ESB-ríki að hluta til þegar innleitt þetta upprunalega franska líkan. Það eykur þrýsting á Brussel að útskýra hvers vegna heildstæð samræming á ESB-stigi er fráleit og hvers vegna skjöl því enn eru lokuð. Sú óvissa eykur enn þá á þá skynjun að ákvarðanataka fari fram fyrir luktum dyrum.

