Undirritendur bréfsins – þar á meðal Ítalía, Austurríki, Danmörk og Pólland – kalla eftir „heiðarlegu samtali" um hvernig Evrópska mannréttindasáttmálanum er beitt. Þau telja að sá sáttmáli, og einkum túlkanir hans í dómi Evrópu, standi of oft í vegi fyrir því að brottvísa einstaklingum án dvalarleyfis í framkvæmd.
Níu löndin vilja formgera umræðuna um málið á komandi Evrópufundi, en enn er óvíst hvort næg stuðningur sé innan ESB fyrir þessu. Innihald sameiginlega bréfsins hefur enn ekki verið að fullu gert opinbert.
Gagnrýni þeirra beinist sér í lagi að úrskurðum Evrópudómstólsins um mannréttindi (EMD). Samkvæmt níu ríkjunum hefur dómstóllinn ekki næga sýn á þjóðaröryggis hagsmuni.
Aðgerðin kemur í kjölfar fyrri samkomulags ríkjanna um að víkka skilgreiningu á „öruggu þriðja landi“. Þannig er hægt að flytja hælisleitendur til landa utan ESB þar sem þeir þurfa að bíða hælisferlis síns. Þessi nálgun fellur að víðtækari viðleitni til að sporna gegn flóðbylgju fólksflutninga til ESB.
Mannréttindasamtök hafa skarpa gagnrýni á þessa nýju nálgun. Þau benda á að EMD og aðrar stofnanir ESB hafi endurtekið bent á að réttindi flóttamanna megi ekki skerðast, jafnvel ekki þegar um er að ræða grunaða eða dæmda brotamenn.
Samkvæmt ítölsku forsætisráðherranum Meloni er nauðsynlegt að endurskoða núverandi Evrópska mannréttindaramma til að bregðast við „misnotkun kerfisins“. Hún sagði að rétturinn til verndar megi ekki leiða til varanlegs dvalar einstaklinga sem stofna samfélaginu í hættu.
Samtímis ríkir innan ESB gagnrýni á þessa stefnu. Þar á meðal vara sósíalistar og sumir framkvæmdastjórar ESB við því að það að veikja fordæmi EMD geti grafið undan heilu mannréttindavörukerfi Evrópu. Þeir óttast að þetta leiði til réttarójafnréttis og viljalausra brottvísana.