Dómurinn snýst um pőlskt par sem gekk í hjónaband í Þýskalandi en fékk enga viðurkenningu í Póllandi. Samkvæmt dómurum brýtur þessi neitun í bága við réttindi sem Evrópusambandsborgarar skulu njóta í öllum ríkjum ESB. Fjölskyldulíf þeirra verður að vera lögfræðilega viðurkennt einnig í heimalandi þeirra.
Dómarnir segja að öll ríki ESB verði að meðhöndla hjónabönd sem gerð eru erlendis með jafnræði, óháð innlendum reglum þeirra um hjónabönd milli fólks af sama kyni. ESB-ríki mega halda sinni eigin hjónabandslöggjöf, en verða samt að virða frjálsa för og fjölskyldulíf Evrópuborga.
Samkvæmt dómunum varða takmarkanir Póllands grundvallarrétt: réttinn til frjálsrar för innan ESB. Ef hjónaband er gert í einu ESB-ríki geta borgarar gert ráð fyrir að það hafi réttaráhrif í öðru ríki einnig.
Dómarnir leggja áherslu á að neitun um að viðurkenna samkynhneigt hjónaband hafi bein áhrif á daglegt líf para. Þetta varðar meðal annars dvalarstöðu, stjórnsýsluferla og aðgang að lögfræðilegri vernd sem venjulega fylgir viðurkendu hjónabandi.
Pólska löggjöfin viðurkennir hvorki hjónabönd né skráð sambúðarsambönd milli fólks af sama kyni. Samkvæmt dómurum þýðir þetta að Pólland veitir ekki viðeigandi lögfræðileg rammasetningu fyrir að tryggja fjölskyldulíf þeirra borgara.
Evrópudómstóllinn hafði áður úrskurðað að Pólland stæði ekki í stakk búið í þessum efnum. Í fyrri dómaframkvæmd var komist að þeirri niðurstöðu að brotthvarf lagaákvæða um samkynhneigð pör væri í bága við réttinn til virðingar fyrir einkalífi og fjölskyldulífi. Þessi nýja niðurstaða samræmist því.
Í nýja úrskurðinum er einnig vísað til nauðsynjar lagalegrar viðurkenningar sem gefur íbúum stöðugleika og skýrleika. Dómstóllinn staðfestir enn og aftur að skortur á slíkri reglusetningu jafngildir því að brot á réttindum Evrópusambandsborgara haldi áfram.
Pólska ríkisstjórnin verður nú að grípa til aðgerða til að viðurkenna hjónabönd gerð erlendis. Þó úrskurðurinn krefjist ekki að innlendum samkynhneigðum hjónaböndum verði komið á, þá krefst hann viðurkenningar á hjónaböndum úr öðrum ESB-ríkjum til að vernda réttindi borgara.