Evrópusambandið vill nú endurnýja og einfalda reglurnar um gerð ársfjórðungsfjárlaga ríkja innan sambandsins. Með þessu getur einnig hámarksframlag hvers ríkis til sambandsins orðið til umræðu á ný. Sérstaklega eru reglurnar í svo kölluðu Stöðugleika- og vaxtarsamkomulaginu fullflóknar.
Samkvæmt Paolo Gentiloni, efnahagsstjóra ESB, er efnahagsástandið nú í aðildarríkjunum öðruvísi en fyrir tíu árum. Stöðugleiki er enn aðalmarkmið en brýnar aðgerðir eru nauðsynlegar til að ýta undir efnahagsvöxt og við verðum að hrinda í framkvæmd gríðarlegum fjárfestingum til að takast á við loftslagsbreytingarnar, sagði Gentiloni.
Gildandi fjárlagareglur kveða meðal annars á um að halli í fjárlögum ríkis sem notar evru megi ekki fara yfir 3% af vergum landsframleiðslu (VLF) og opinber skuldir mega ekki vera hærri en 60% af VLF. Ef ríki innan ESB fylgir ekki þessum reglum grípa önnur ríki í taumana því of mikill halli eitt land leggur þrýsting á gengið á evrunni og það getur haft áhrif á önnur lönd innan sambandsins. Þá geta ríki í erfiðri efnahagsstöðu í ákveðnum tilvikum sótt um fjárhagsaðstoð úr sjóðum ESB.
Auglýsingin um rannsókn á nýjum efnahagskvarða vegna fjárlaga ESB fellur nánast saman við sérstakan leiðtogafund ESB sem Charles Michel forseti sambandins mun halda í Brussel eftir tvær vikur um margára fjárlagaráætlun sambandsins. Ríkisstjórnir og ráðherrar aðildarríkjanna eru á skjön við hver hámarksútgjöld sambandsins ættu að vera þar sem þau vilja ekki eða aðeins í lítilli mæli hækka árlegt framlög sín til sambandsins.
Því hvetur framkvæmdastjórnin hagsmunaaðila, þar með talin aðrar Evrópu stofnanir, þjóðarvald, hagsmunaaðila á vinnumarkaði og fræðasamfélagið til að taka þátt í umræðum um hvernig megi bæta eftirlits- og vöktunarkerfi efnahagsmála. Síðasta umferð þessara nýju reglna vill framkvæmdastjórnin hafa kláraða fyrir enda þessa árs.
Flest aðildarríki ESB styðja einfaldaðar fjárlagareglur, en fjármálaráðherrar ESB eru mjög ósammála um hvernig best sé að vinna að því markmiði. Núverandi kerfi gangi vel til að draga úr fjárlagahalla eins og nýlega kom í ljós í Ítalíu og Grikklandi, en ekki til að draga úr skuldasöfnum í öðrum löndum. Sérstaklega telja sum ríki að Holland eigi að nota sparnað og varasjóði sína meira í þágu veikari aðildarríkja ESB.
Hollenski fjármálaráðherrann Wopke Hoekstra hefur áður lagt áherslu á að reglur Evrópusambandsins eigi að stuðla að stöðugum opinberum fjármálum. Hann gerði líka grein fyrir því í Brussel að hollensku „varasjóðirnir“ sem ESB telur með gefi villandi mynd þar sem fjármagn lífeyrissjóða sé talið með.
Í mörgum löndum ESB eru tekjur og eignir lífeyrissjóða byggðar á skattkerfi sem gerir stjórnvöldum kleift að hafa í vissum skilningi umsjón með lífeyrissjóðunum. Í Hollandi eru lífeyrissjóðirnir hins vegar í eigu atvinnurekenda og launafólks ekki stjórnvalda og varasjóðirnir eru ekki þjóðlegir varasjóðir.