Landbúnaðarráðherrar ákvarða formlega ekki viðskiptastefnu ríkisstjórna sinna, en þeir teljast meðal hörðustu gagnrýnenda samkomulagsins, sem myndi opna ESB-markaði fyrir meira nautakjöti og fuglakjöti frá Mercosur-löndunum Brasilíu, Argentínu, Úrúgvæ og Paragvæ.
Landbúnaðarráðherrarnir eru einkum áhugasamir um hvort Ítalía og Frakkland séu reiðubúin að leggja til hliðar mótmæli sín gegn samkomulaginu við Brasilíu, Argentínu, Úrúgvæ og Paragvæ. Báðar þjóðir hafa í mörg ár beitt gagnrýni, en merki síðustu daga benda til mögulegrar mildunar í afstöðu þeirra. Þó getur pólitísk staða í Frakklandi (fall ríkisstjórnar-Bayrou) valdið frekari tafar.
Bændasamtök óttast að samkomulagið fylli markaði þeirra af ódýrara kjöti og mjólkurvörum. Á sama tíma segir Evrópusambandið að það hafi lausnir tilbúnar, svo sem verulega stækkaðan ábyrgðarsjóð til að bæta bændur fyrir tapi.
Þó að landbúnaðarráðherrar taki formlega ekki ákvarðanir um viðskiptamál, er fylgst náið með ráðstefnu þeirra í Kaupmannahöfn. Álit þeirra er talið pólitískur mælikvarði. En mesta athygli þeirra beinist að fléttu fjármögnunar landbúnaðarsamsteypunnar til margra ára.
Í þessu ljósi er Mercosur „smávægilegt mál sem við hefðum átt að ljúka miklu fyrr“, eins og embættismaður ESB sagði í baksölum. Á sama tíma er meginumræðan um fjölára fjárlagaramma Evrópu 2028–2034. Þar er á borðinu umtalsverð niðurskurður landbúnaðarbúskostnaðar, úr um 380 milljörðum niður í um 300 milljarða evra.
Evrópuráðið hefur þegar stundað skref í átt að einföldun landbúnaðarstefnu. Þar felst meðal annars lækkun á stjórnunarbyrði og aukinn sveigjanleiki fyrir þjóðir til að móta eigin aðgerðir. Danska formennskan leggur áherslu á nútímavæðingu og grænkandi lausnir, en einnig varðveislu samkeppnishæfni.
Í pólitískri umræðu kemur líka sterkt fram framtíð Úkraínu innan ESB. Landið telst mikilvæg framleiðandi korns og annarra landbúnaðarafurða. Mögulegt inngönguferli gæti gjörbreytt innri hlutverki í landbúnaði Evrópu. Sérstaklega Pólland, Ungverjaland og Tékkland sjá þetta sem ógn og reyna að hægja á ferlinu.
Samtvinnun allra þessara mála – Mercosur-samkomulagsins, nýju fjárhagsáætlunar, innri umbóta og mögulegrar stækkunar með Úkraínu – gerir ráðstefnuna í Kaupmannahöfn að lykilmóti. Það, sem nú er óformlegt viðtal, reynist á næstu mánuðum leiðandi fyrir framtíð landbúnaðarstefnu Evrópu.