Ef frávísuðir hælisleitendur geta það ekki eða vilja ekki leggja sig fram um brottvísun, geta þeir verið vistaðir í móttökubúðum utan ESB. Þessi fangelsun þarf að vera samþykkt af stjórnsýslustofnun eða dómstóli og getur varað í allt að 24 mánuði. Þetta á einnig við um hjón með ung börn.
Slíkt nauðungarbúseta í búðum í Albaníu eða Líbyu má framlengja í allt að sex mánuði ef ástandið í heimalandinu breytist, nýjar upplýsingar koma fram eða samstarfið við þriðja land batnar. Þetta kemur fram í nýju afturflytjendalögunum sem Evrópuþingið samþykkti á miðvikudag.
Heimaleitar
Til að auðvelda hraðari brottvísun mega ESB-ríkin framkvæma eigin rannsóknir. Þetta getur falið í sér heimaleitar eða leit að og upptöku persónulegra eigna og rafrænna tækja eins og fartölva eða farsíma.
Promotion
Frávísuðir hælisleitendur eru skilgreindir af ESB sem ólöglegir einstaklingar. Ef þeir flytja til annars ESB-ríkis getur það leitt til nýrrar fangelsisvistar þar. ESB-ríkin mega einnig krefjast þess að frávísuðir mæti reglulega eða dvelji á einum stað. Einnig er hægt að beita öðrum aðgerðum, eins og rafrænum eftirlitsbúnaði eða fjárhagslegum þrýstingi (t.d. lægra eða ekkert framfærsluálag).
Þegar í Albaníu
Til að gera herðingu á afturflytjendastefnu mögulega þarf samninga við lönd utan ESB einnig að koma. Þann lögbókarkafla sem samþykktur var gerir ráð fyrir samningum við lönd um „afturflytjendamiðstöðvar“. Þetta eru staðir í ríkjum utan ESB þar sem ólöglegir innflytjendur eru vistaðir áður en þeir geta farið aftur til heimalands síns. Aðildarríki ESB mega sjálf ganga frá samningum við þriðja lönd um slíkar búðir.
Ítalía hóf þetta verkefni fyrir tveimur árum með því að stofna móttökubúðir í Albaníu. Þær þurfti síðar að stöðva fyrir dómstólsúrskurð á Ítalíu vegna brota á ítölskum og evrópskum lögum. Slíkar búðir eru nú réttlætanlegar og leyfilegar. Til dæmis hefurHollandi nú þegar gert samstarfssamning við Ítalíu.
Einnig börn
Undantekning gildir um ólögráða án foreldranna eða forráðamanna: þeim er ekki heimilt að vera send til afturflytjendamiðstöðva. Samningar við lönd utan ESB má aðeins gera ef þau þegja mannréttindi, alþjóðalög og meginregluna um bann við endurflutningi á hælisleitendum. Áður en slíkur samningur öðlast gildi verður að láta Evrópusambandið og hin ESB-ríkin vita.
Eftir 20 ár
„Fólk gerir með réttu ráð fyrir því að þeir sem hafa ekki rétt á að dvelja hér skuli fara aftur til heimalands síns,“ segir hollenski Evrópuþingmaðurinn og skýrslugjafi Malik Azmani (Renew/VVD), sem var aðalhöfundur nýju afturflytjendalaganna. „Ég hafði eina skýra forgangsröðun: Evrópa þarf að koma með áhrifaríkar, raunhæfar lausnir til að ná að hafa stjórn á innflytjendamálum. Þetta hef ég unnið hart að. Og í dag, eftir næstum tuttugu ára bið, hefur það tekist.“