Þetta kemur fram í rannsókn Hagsýslustofnunarinnar á rúmlega þúsund „ágreiningsmálum“ milli Holland og ESB á tímabilinu 2010 til 2020.
Á þeim tíma voru rúmlega þúsund kvartanir gegn Hollandi lagðar fram af Brussel sjálfum og af innanlands- og utanlandsstofnunum og einstaklingum. Holland er meðaltal þegar miðað er við önnur ESB-ríki hvað varðar rangar eða ófullnægjandi framkvæmd evrópskra laga.
Í tveimur þriðju tilvika leið munnlegur embættismannafundur til þess að Holland lagði Haag-reglurnar að orði eða Brussel samþykkti hollenska túlkun á þeim.
Eftir samtalið taldi framkvæmdastjórn ESB að 164 kvartanir væru nægilega réttmætar og hóf formlegar samræður við Holland um þær. Oft snérust þær um umhverfismál, orkumál eða samgöngur og flutninga. Til dæmis vegna þess að Holland náði ekki markmiði um orku úr endurnýjanlegum auðlindum. Þetta var leyst með því að Holland keypti á pappírum endurnýjanlega orku frá Danmörku.
Samkvæmt Hagsýslustofnuninni eru mörg mál leyst snemma en ráðuneytin í Haag draga lítið lærdóm af þeim og sýna litla samhæfingu á innihaldslega sviðinu. Ráðherrar meta sjaldan hvers vegna brot á ESB-reglum eiga sér stað í Hollandi.
Hagsýslustofnunin bendir einnig á að aðeins mál sem leiða til réttaráðstafana eru tilkynnt til neðri deildar hollandska þingsins, en öll „leyst“ ágreiningsmál eru eftir því ónefnd.
Á tímabilinu 2010 til 2020 hóf framkvæmdastjórn ESB í heildina 67 sinnum formlega brotssakamál á hendur Hollandi. Í 24 tilvikum tengdust þau málefnum ráðuneytis samgangna og umhverfis.
Málaflóran er fjölbreytt, sem dæmi eru umvatnsspjalla og rangar innleiðingar á evrópsku handtökuskipuninni. Málið með PAS-kerfið varð til vegna þess að hollensk stefna stóð í andstöðu við búsvæðisreglugerð ESB frá 1994.