Í Osaka, Japan, er reynt að fella niður mótmæli áströlskra bænda. Þeir telja að þeir fái of lítið af sínum vörum leystar undan tollum og kvótum á Evrópumarkaði.
Núverandi tilboð ESB myndi setja ástralska bændur verulega í óhag miðað við bændur í löndum eins og Kanada, Nýja-Sjálandi eða Suður-Ameríku. Þeir telja það vera skref til baka og ekki fram á við. Þeir segja jafnframt að engar vísbendingar séu um að ESB sé tilbúið að leggja fram „efnahagslega skynsamlegan samning“.
Ástralskir bændur óttast að viðskiptasamningurinn muni leiða til harðra takmarkana í þeirra landi, þar á meðal takmarkana á réttindum varðandi vörur eins og fetaost og prosecco. Einnig eru áhyggjur af því að ESB krefjist „óraunsærar landbúnaðarkröfur“.
Ástralskur landbúnaður er nokkuð sjálfbær en mörg framleiðslukerfi eru frábrugðin þeim í ESB. Ástralsku bændurnir óttast umhverfiskröfur frá Evrópu. „Við viljum ekki að okkur verði þröngvað á Evrópsk kerfi sem hafa alls enga raunverulega þýðingu fyrir umhverfi Ástralíu. Við viljum fríverslunarsamning við ESB, en ekki hvað sem það kostar,“ leggur ástralska bændasambandið NFF áherslu á.
Ástralski landbúnaðarinn hefur ítrekað undirstrikað að þetta er „tækifæri á lífsleiðinni“ til að semja um merkingarfullan fríverslunarsamning við Evrópusambandið. Þeir sjá þetta sem tækifæri til að auka útflutningsmöguleika sína og vinna sér nýja markaði. Bændurnir leggja þó áherslu á að þeir muni ekki sætta sig við samning án innihalds.
Evrópskir og ástralskir samningamenn standa frammi fyrir áskorun um að finna jafnvægi milli hagsmuna beggja aðila. Evrópusambandið hefur eigin forgangsverkefni og hagsmuni í viðræðunum og mikilvægt er að ná samkomulagi sem báðir aðilar geta sætt sig við. Þetta er flókið ferli þar sem fjöldi efnahagslegra og pólitískra þátta spila inn í.
Ljóst er að viðræðurnar milli Evrópusambandsins og Ástralíu eru afar mikilvægar fyrir framtíðarviðskiptasamband beggja aðila. Útkoma þessara samninga mun hafa mikla þýðingu fyrir landbúnaðar- og búfjárbúskap í Ástralíu og Evrópumarkaðnum.