Því að tveir stærstu stjórnmálaflokkarnir í Bretlandi halda enn í kjördæmaskipulagið veldur því að nýir stjórnmálaflokkar og ný rödd ná ekki inn í breska þingið.
Í hverju þeirra rúmlega 650 kjördæma vinnur í kosningum sá frambjóðandi sem fær flest atkvæði einn þingmannsæti, en atkvæði flokka eru ekki lögð saman á landsvísu. Margir sérfræðingar hafa á löngum árum barist, en hingað til árangurslaust, fyrir innleiðingu (prósentutengds) hlutfallskosningakerfis í neðri deild.
Breski græni Evrópuþingmaðurinn Scott Ainslie (50) er mikið vonsvikinn að Bresku Grænu fengu meira en tvær milljónir atkvæða við síðustu þingkosningar árið 2017, en fengu samt aðeins eitt sæti. Hann kennir Verkamannaflokknum („sem eina jafnaðarmannaflokkinn í heiminum!“) og Íhaldsflokknum um að halda enn fast í þetta óstjórnmálalega og fornaldarlega kerfi.
Til að koma í veg fyrir að Íhaldsflokkurinn undir forystu Boris Johnson hafi hreinan meirihluta hafa Grænir, LibDems og þjóðernissinnar í Wales gert bandalag í meira en sextíu kjördæmum. Í þeim kjördæmum keppa þeir ekki á móti hvorum öðrum. Þar hafa tveir flokkar dregið sinn frambjóðanda til baka til hagsbóta fyrir þriðja flokkinn og hvatt stuðningsmenn sína til að kjósa frambjóðanda hans. Gert er ráð fyrir að LibDem geti með þessu fengið um þrjátíu fleiri þingmenn í Bretlandi og Grænir um tíu.
„Stjórnmálakerfi okkar á rætur að rekja til hinnar gömlu aðals, stórlandeigendastéttar og stéttarbyltingar í Englandi. Þetta eru kjördæmi þar sem ekkert hefur breyst í hundrað ár. Stjórnmál og ríkisstjórn eru enn of marga breska eins og eitthvað fjarri í London. Lýðræði og stjórnarskráarrétt er varla kennt í skólum,“ segir Ainslie. Hann vildi að stjórnmálafræði væri til staðar fyrr og oftar innan námskrárinnar.
Grænir hafa gert loftslagsbreytingar og umhverfismál að aðalatriði í kosningabaráttu sinni. Lengi virtust bresku kosningarnar snúast eingöngu um að vera með eða á móti Brexit, kjörmálið hjá Íhaldsflokknum, en undanfarnar vikur hefur orðið breyting. Verkamannaflokkurinn hefur náð að gera framtíð sjúkrahúsa og þjóðheilbrigðiskerfis að sínu stefnumáli og LibDems eru eindregið á móti brottför úr ESB.
Bresku Grænir tengjast með umhverfismálinu loftslagsvexti margra „grænna“ flokka í Evrópu, eins og í Danmörku, Svíþjóð, Hollandi og Þýskalandi. Jafnvel Evrópusambandi hefur þegar tilkynnt Græna samkomulagið sem þema næstu ára. Í breskum stjórnmálum hafa Grænir enn ekki náð sambærilegum áfanga, þó einnig Verkamannaflokkurinn, LibDems, SNP og þjóðernissinnar í Wales hafi umhverfi og loftslag hátt á sínum dagskrám.
Um aðild að Evrópusambandinu taka Grænir miðstöðu milli LibDems og Verkamannaflokksins. LibDems vilja stöðva Brexit ferlið strax og vera áfram í ESB. Verkamannaflokkurinn vill semja við Brussel um minni Brexit samning og leggja niðurstöðuna í þjóðaratkvæðagreiðslu. Verkamannaflokkurinn ætlar að vera hlutlaus í slíkri þjóðaratkvæðagreiðslu. Grænir vilja – líkt og LibDems – vera áfram í ESB, en munu í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu berjast fyrir því að halda áfram (Remain).
„Land okkar þarfnast viðgerðar, lækningar, endurreisnar. Brexit, UKIP, Farage og Johnson hafa brotið of mikið síðustu ár. Samfélög eru klofin. Fjölskyldur skilnar. Þetta land þarf lækningaaðgerð. Það ættu kjósendur sjálfir að gera með sínum atkvæðum. Þess vegna erum við Grænir fyrir því að vera í ESB áfram, en líka fyrir annarri þjóðaratkvæðagreiðslu,“ sagði Ainslie á skrifstofu sinni í Suður-London, Brixton.