Dóminn þýðir viðkvæmt tap fyrir ítalska ríkisstjórnina og áætlanir hennar um að hýsa flóttamenn í Albaníu.
Ítalía vildi á síðasta ári að hafna flóttamönnum yrði tímabundið komið fyrir í varðveislubúðum á albönsku landsvæði, á meðan mál þeirra yrðu afgreidd á Ítalíu. Samkvæmt dómstóli Evrópu er þessi aðferð í ósamræmi við reglur ESB. Dómstóllinn undirstrikar að aðeins stofnanir ESB hafa vald til að skilgreina hvaða þriðju lönd eru talin örugg.
Dómurinn er bein afleiðing gagnrýni á ítalska áætlunina um að meðhöndla flóttamenn með tímabundnu dvöl á Albaníu. Samkomulagið var kynnt af Ítalíu sem nýstárleg leið til að létta á eigin móttökukerfi. En samkvæmt dómi dómstólsins má Ítalía ekki á eigin spýtur ákveða að Albanía sé örugt þriðja land.
Dómurinn undirstrikar takmarkanir á þjóðlegum ríkisstjórnum sem vilja meðhöndla innflytjendamál utan ESB. Lönd mega aðeins senda flóttamenn aftur til landa sem uppfylla skýrar ESB-reglur um öryggi, mannréttindi og móttökuaðstöðu. Að setja upp eigin lista yfir svokölluð örugg lönd er því ekki leyfilegt lengur.
Umræðan um ítalska áætlunina fer fram á bakgrunni sívaxandi komu flóttamanna sem koma til Evrópu með Miðjarðarhafi. Sérstaklega Ítalía stendur frammi fyrir fjölda fólks sem kemur með ónýtum bátum frá glæpagengi mannsmuggara frá Norður-Afríku.
Á sama tíma hefur evrópsk flóttamannastefna verið undir tímanum árum saman. Lönd ESB eru enn að koma sér saman um sameiginlega stefnu, meðal annars vegna ósammdráttar um dreifingu flóttamanna. Sum lönd neita kerfisbundið að taka við flóttamönnum eða að taka þátt í dreifingu þeirra innan ESB.
Dómur Evrópudómstólsins eykur þrýsting á stofnanir ESB að setja fram skýrar og sameiginlegar reglur. Þjóðlegar lausnir, eins og samningurinn milli Ítalíu og Albaníu, eru settar skorður af dómstólnum. Þetta kemur í veg fyrir að lönd forðast sameiginleg ábyrgð.
Þrátt fyrir það eru ágreiningar innan ESB miklar. Í opinberri umræðu vex spenna milli landa sem krefjast meiri samstöðu og landa sem halda fast við þjóðlegar landamæri sín. Tilraunir til að ná samkomulagi um evrópskt flóttamannasamkomulag ganga hægt og rekast reglulega á hindranir frá einstökum ríkisstjórnum.

