Íbúðir og byggingar þurfa því að verða fljótt loftslagshlutlausar. Fyrir nýjar íbúðir gildir þetta frá 2030; nýjar opinberar byggingar frá 2028. Allur nýbygging skal – ef tæknilega og efnahagslega er hægt – einnig vera með sólarrafhlöður, en það kemur engin skylda fyrir einkaeigendur.
Jafnframt skulu minnst sparneytnu opinberu og atvinnuhúsnæðin nota minna afl. Áður en líður að 2030 skal 16 prósent þeirra hafa verið endurnýjað og fyrir 2033 verður hlutfallið komið upp í fjórðung. ESB-löndin mega sjálf ákveða hvernig þau framkvæma þetta og hvaða byggingar verða teknar fyrst fyrir. Sögulegar byggingar eða kirkjur geta fengið undantekningu.
Hitarar sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti verða smám saman lagðir niður. Frá og með 2025 verður ekki lengur veittar stuðningsgreiðslur fyrir gasofna. Markmiðið er að þjóðir ESB grípi til aðgerða til að fasa út gas- og olíuhita fyrir árið 2040. Þetta er fimm árum seinna en í upprunalegu tillögunni.
Byggingar eru ábyrg fyrir um 40 prósent af orkunotkun og meira en helmingi gasneyslu innan ESB. Þetta tengist einkum upphitun, kólnun og heitu vatni til heimilisnota. Núverandi er um þriðjungur bygginga eldri en 50 ára og nær þrír fjórðu teljast orkunýtnalitlar. Einungis um eitt prósent á ári er nú endurbætt.
Önnur mikilvæg aðgerð felur í sér innleiðingu nýrrar tækni og nýsköpunar til að bæta orkunýtni. Þetta innifelur meðal annars háþróað einangrunarefni, snjöll orkukerfi og sjálfbærar orkulindir.
Samkomulagið er árangur niðurskurðarríkra samninga milli Evrópuþingsins og ráðs ESB og er merkilegt skref í stærra „Fit for 55“ pakka gamla framkvæmdastjóra Frans Timmermans. Þessi samkomulag, sem greiðir leiðina að loftslagshlutleysi, er mikilvægt til að uppfylla skuldbindingar ESB í Parísarsamningnum.