Fundurinn er einkum ætlaður til að ræða stefnuna í stækkunarstefnunni. Bæði ESB-leiðtogar og umsóknarríki taka þátt. Evrópusambandið kynnir jafnframt nýjar matsskýrslur sínar, sem samkvæmt Brussel meta hversu langt ríkin eru komin með umbætur sínar og aðlögun að reglum ESB.
Úkraína og Moldavía virðast vera nærri aðild sem best. Bæði ríkin hafa umsóknaraðildarstöðu og stefna á að hefja formlega viðræður á næstu mánuðum. Enn er þó óvíst hvenær þau geta raunverulega gengið inn, að hluta vegna stjórnmálalegra hindrana innan sambandsins.
Til að nýr aðildarríki fái aðild þarf samþykki allra núverandi aðildarríkja. Til að komast hjá pólitískum andstöðu frá Ungverjalandsforsetanum Viktor Orbán er unnið að meðferðarlegum svindlbrautum í Brussel. Þar geta hin 26 ESB-ríkin samþykkt og frestað síðustu (ungversku) atkvæðinu til framtíðarákvörðunar.
Samkvæmt forseta framkvæmdastjórnarinnar Ursula von der Leyen snýst stækkun ekki aðeins um vöxt heldur einnig öryggi. Stríðið í Úkraínu hefur fært ESB nær nágrannaríkjum sínum. „Stærra samband er öruggara samband,“ sagði hún fyrr og styrkti þar með fyrir austurlenskum umsóknarríkjum.
Serbía fær harða gagnrýni frá Brussel. Í væntu skýrslu kemur fram að umbætur þar eru stoppandi og að landið fjarlægist ekki nógu mikið Rússland. Þrátt fyrir það heldur serbneska stjórnin áfram að stefna að ESB-aðild þrátt fyrir minnkandi stuðning almennings.
Einnig er framtíð Georgíu fylgst náið með. Evrópusambandið sýnir áhyggjur af vaxandi rússneskum áhrifum og hnignun lýðræðislegra stofnana. Framkvæmdastjórnarmaðurinn Marta Kos viðurkenndi að Brussel hafi áður gert of lítið til að berjast gegn utanaðkomandi (rússneskri) íhlutun í Georgíu.
Á ráðstefnunni er rætt um nýtt aðferðarform fyrir aðild. Þar gæti gilt reynslutímabil þar sem nýjir meðlimir hafa ekki fullan neitunarétt. Slíkt „tvö hraðasambönd Evrópu“ á að koma í veg fyrir að ákvörðunarferlið í ESB verði of þungt, en hugmyndin vekur líka mótstöðu.
Framkvæmdastjórnarmaður Kos undirstrikaði fyrr að ESB „hefur lært af fyrri mistökum“ og að umbætur verði að ganga saman með stækkun. Framkvæmdastjórnin vill skýrari sýn á hvað er ætlast til af umsóknarríkjum áður en þau geta tekið fullan þátt í sambandinu.
Margir evrópskir leiðtogar sjá stækkun sem tækifæri en einnig sem áhættu. Stærra Evrópa krefst hraðari ákvarðanatöku og færri hindrana. Þess vegna er ESB að íhuga að breyta einrómaákvörðunakerfinu, þannig að eitt land geti ekki lengur stöðvað allt ferlið.
Gagnrýnendur segja einnig að núverandi 27 ESB-ríki hafi enn ekki lært af Brexit, brottför Breta úr ESB. Þeir segja að ESB þurfi fyrst að gera róttækar breytingar á stjórnunarmódeli sínu áður en ný ríki fá aðild.