Fjórum árum áður náði framkvæmdastjórn Evrópusambandsins samkomulagi við stjórnina í Wellington.
Helsta einkenni samningsins er að nánast allar innflutningsgjöld á útflutningsvörum verði að mestu leyti lækkaðar og á endanum afnumdar alveg. Viðskiptasamningurinn hefur miklar líkur á samningum við Norður-Ameríku (Nafta) og Suður-Ameríku (Mercosur) sem og samningsins sem er í undirbúningi við Ástralíu.
Samningurinn tekur ekki gildi fyrr en Evrópuþingið hefur samþykkt hann og einnig þing Nýja Sjálands hefur samþykkt lög um það. En aðalviðræðumaður Nýja Sjálands, Vangelis Vitalis, varar við að fullgildingin krefjist verulegs pólitísks sannfæringarstarfs.
„Þetta er alls ekki sjálfgefið og ef maður horfir á viðbrögð bæði frá mjólkurframleiðendum í Nýja Sjálandi og Evrópu má sjá að þeir eru farnir að safna liði til að berjast gegn þessum samningi.“
Evrópskir bændur eru áfram ósáttir við samninginn og halda því fram að hann veiti nýsjálenskum bændum of mikinn aðgang að Evrópumarkaðnum. Rauð kjöt og mjólkurvörur fá frá byrjun afslátt sem nemur 120 milljónum dala af árlegum gjöldum, sem eykst yfir 600 milljónir dala á innan við sjö árum.
Viðskiptanefnd Evrópuþingsins hallast að samþykkt samningsins, en í landbúnaðarnefnd koma fram efasemdir. Viðskiptaþátturinn innan ESB ber ábyrgð á málinu og landbúnaðarþátturinn gegnir ráðgjafahlutverki. Viðskiptaráðherrar hafa nú opnað leiðina fyrir fullgildingarferli samningsins.
Sekretaríufulltrúi Copa-Cosega, Evrópskrar bændasamtaka, Pekka Pesonen, sagði nefndinni að „sársaukafullar málamiðlanir“ hefðu verið gerðar um „viðkvæma“ geira eins og kjöt og mjólkurvörur. „Ólíkt áður standa landbúnaðargeirarnir í ESB undir gríðarlegum þrýstingi frá öllum áttum og það verður veruleg áskorun að vera opin fyrir ferlum í fleiri viðskiptasamningum,“ sagði Pesonen.