Forseti ESB, Charles Michel, hefur boðað 27 þjóðhöfðingjum og ríkisstjórnarleiðtogum ESB-ríkjanna til aukafundar 20. febrúar til að brjóta pólitíska stöðnun um fjármögnun ESB.
Michel segir að tími sé kominn til að ná samkomulagi á hæsta stigi um langtímamarkmið fjárhagslegs ramma fyrir árin 2021–2027. Þetta er stjórnarár nýrrar Evrópusambandsnefndar sem tók við árið síðastliðna.
Í mánuði hafa ESB-ríkin unnið í samningaviðræðum án teljanlegra árangra við nefndina Von der Leyen og Evrópuþingið um nýja langtímabúskapinn. Vegna brotthvarfs Breta er árlegur skortur í fjárhagsáætluninni sem nemur um 12 milljörðum evra. Hin ESB-ríkin þurfa að deila á milli sín um það hvernig uppbót breta verði ráðin bót.
Þá standa Evrópusambandið frammi fyrir miklum breytingum í útgjöldum, meðal annars vegna Græna samkomulagsins, áætlunarinnar um að verða loftslagshlutlaus árið 2050. Auk þess hafa Evrópusambandsnefndin og Evrópuþingið kynnt nýjar óskir og ný verkefni fyrir komandi ár sem kalla einnig á aukin útgjöld.
Í fyrirsjáanlegu ástandi hefði nýja langtímabúskaparáætlunin átt að vera kláruð síðla árs síðasta árs, undir forystu fyrrverandi Evrópusambandsnefndar, Juncker. Þá varð strax ljóst að miklir fjárhagsvandræði biðu handan við hornið, ekki aðeins í fjárhæð heldur líka í tímasetningu. Evrópusambandsnefndin þarf um það bil ár til að setja lög til að hægt sé að ráðstafa greiðslum. Þess vegna er hætta á að fyrsta árið í starfi nýrrar stjórnvalda ESB verði nánast glatað ár fyrir ný verkefni.
Fjögur ESB-ríki (Holland, Austurríki, Svíþjóð og Danmörk) vilja halda nýrri sjö ára fjárhagsáætlun á núverandi hámarki um 1,00 prósent (sem eru um 1000 milljarðar evra) af vergri þjóðarframleiðslu Evrópu. Nefnd Von der Leyen leggur til 1,11 prósent, og Evrópuþingið vill 1,3 prósent. En ágreiningur er ekki aðeins um fjárhæðina, heldur einnig um innihald núverandi og framtíðar ESB-ríkja. Sum ríki telja að ESB hafi nú þegar of mörg verkefni og ætti að draga úr umfangi sínu.
Síðustu tvær vikur hafa nánustu samstarfsaðilar forseta ESB, Michel, rætt við pólitíska ráðgjafa 27 ríkisstjórnarleiðtoga. Þessi framkvæmd var ætluð til að kanna hvar allar aðilar leggja lægsta mörk sín. Þessi umræða hefur staðið í yfir eitt ár í algjörri pólitískri stöðnun. Samkomulag er samkvæmt heimildum frá Brussel einungis mögulegt ef horft er ekki aðeins á fjárhæð fjárhagsáætlunarinnar, heldur einnig hvernig hún er notuð (hverjir hagnast) og nýtt niðurgreiðslufyrirkomulag fyrir lönd (hreinborgara) sem annars greiða ófjárhagslega stóran hlut til ESB.
Með því að boða þennan aukafund fjárhagsins beinir forseti ESB, Michel, þrýstingi að leiðtogum um að gefa eftir. Misheppni verður ekki aðeins ósigur fyrir hann sem formann ESB heldur dregur neikvæð áhrif á alla leiðtoga ESB. Ennfremur gerir misheppni sífellt erfiðara að ná samkomulagi seinna á árinu. Umfram allt eykur það aðeins á illa andrúmsloft, gerir þeim nýju verkefnum Sem von der Leyen nefndin leggur til er ekki unnt að hefja nýsköpun og aðrar brýnni endurskoðanir (Græna samkomulagið?) ná ekki lengra en upphafsstað.