Lífeldsneyti er talið vera valkostur við jarðefnaeldsneyti til að draga þannig úr gróðurhúsalofttegundum í samgöngu- og flutningageiranum. Á síðustu tíu árum hefur ESB varið um 430 milljónum evra í að hvetja framleiðslu lífeldsneytis. En þróun frá rannsóknarstofu til raunverulegrar stórframleiðslu hefur ekki tekist og gæti tekið mörg ár enn.
Ein af væntingunum var lengi sú að náttúruleg hráefni úr landbúnaði og garðyrkju gætu orðið hráefni fyrir ný og umhverfisvæn eldsneyti. Enn sem komið er er framleitt lífeldsneyti aðallega notað sem blanda í hefðbundið bensín, dísel og kertalogn, og það aðeins í mjög takmörkuðum mæli.
Auk þess takmarkar aðgengi að hentugu lífmassa möguleika á notkun lífeldsneytis. Evrópusambandið bjóst við því að hvatning og notkun lífeldsneytis myndi auka orkuóháðleika ESB. Í raun eru þó mörg hráefni helst flutt inn frá þriðju löndum (t.d. flutningur á notuðu steikingar- og bökunarolíu frá Kína, Bretlandi, Malasíu og Indónesíu).
Evrópska reikningsskilaráðuneytið kemst að þeirri niðurstöðu að stefna ESB hafi ekki staðið undir því að koma af stað framleiðslu og fjárfestingum í þessum nýja geira. Fluggeirinn gæti verið mikill notandi lífeldsneytis, og hefur ESB þegar tekið ákvarðanir í þeim efnum. Þar var markmiðið um sjálfbært flugefni árið 2030 sett niður á 2,76 milljónir tonna af olíu í jafngildi, en núverandi möguleg framleiðslugeta nemur varla tíunda hluta af þeirri upphæð.
Framtíð lífeldsneytis í vegaflutningum hefur einnig orðið óljós síðustu ár. Stór áhersla á að skipta yfir í rafbíla, ásamt því að hætta að selja nýja bensín- og díselbíla árið 2035, gæti einnig þýtt að lífeldsneyti nýtist vart í stórum stíl í vegaflutningum innan ESB.