Atkvæðagreiðslan var ekki um tafarlausa aðild að ESB, heldur um hvort Ísland ætti að endurræsa áður hættar samningaviðræður. Á meðan talningu stóð var baráttan nokkuð jöfn. Reykjavík var eina svæðið þar sem meirihluti studdi að viðræður héldu áfram.
Forsætisráðherra Kristrún Frostadóttir var meðal stuðningsmanna nýrra viðræðna. Hún vildi að Ísland myndi aftur ræða við Brussel um skilyrðin fyrir mögulega inngöngu landsins. Eftir niðurstöðuna staðfesti hún þó að ríkisstjórn hennar myndi ekki halda viðræðum áfram á þessu þingi.
Lýðræðislegt ákvörðun
Frostadóttir sagði niðurstöðuna ekki vera ósigur heldur lýðræðislega ákvörðun. Yfir 80 prósent kjósenda tóku þátt í þjóðaratkvæðagreiðslunni. Hún benti líka á að 47 prósent greiddu atkvæði með endurræsingu og að því sjónarmiði ætti einnig að taka tillit til.
Promotion
Jafnframt brugðust Evrópusambandið varkárlega við. Evrópusambandið lýsti yfir virðingu fyrir vali íslensku þjóðarinnar. Forseti Evrópuráðsins, António Costa, lagði einnig áherslu á að lýðræðisleg niðurstaða yrði virt. Á sama tíma tjáðu Costa og Frostadóttir ósk um að efla frekar sambandið á milli landanna.
Fiskimið
Ísland heldur þrátt fyrir neituninni áfram náinni tengingu við ESB. Evrópusambandið kallar landið traustan samstarfsaðila, en Costa lýsti því sem einum af nánustu og áreiðanlegustu samstarfsaðilum sambandsins. Ísland hefur jafnframt víðtækan aðgang að innri markaði Evrópu.
Fiskveiðar eru enn mikilvægur ágreiningsmálefni. Þessi atvinnugrein gegnir stóru hlutverki í íslensku efnahagslífi og sjálfsmynd. Andstæðingar nýrra viðræðna óttast afleiðingar inngöngu í sameiginlegt evrópskt fiskveiðistefnu. Ef Ísland gengur inn í sameiginlegan markað myndu vélbátar úr öðrum ESB-löndum einnig fá aðgang að fiskimiðum við Ísland. Fiskveiðar voru eitt erfiðasta atriðið í fyrri samningaviðræðum um inngöngu.
Landfræðipólitík
Fyrri viðræður hófust árið 2010 eftir að Ísland sótti formlega um inngöngu í ESB. Upphaflega náðist framgangur í viðræðunum, en þær voru síðan staðnaðar árið 2013.
Þessi nýja þjóðaratkvæðagreiðsla hafði verið lofað af núverandi ríkisstjórn. Atkvæðagreiðslan var flýtt vegna breyttra landfræðipólitískra aðstæðna (bandarísk krafa um Grænland og rússneski stríðið í Úkraínu). Þessi spennuþættir spiluðu inn í umræðuna, en innlendir rökstuðningar höfðu áfram mikil áhrif.