Færri en vika fyrir kosningar í Bretlandi vill forsætisráðherrann Boris Johnson ekki upplýsa hvað hann hyggst gera ef hann nær ekki meirihluta í þinginu. Hann svaraði stressaður þegar hann var þrisvar sinnum spurður í sjónvarpi hvort hann myndi segja af sér ef hann tæki tap og forðaðist skýra svörun.
Johnson lofaði í Sky News að draga úr fjölda innflytjenda, með notkun stigakerfis sem líkt væri eftir því australska. En sérfræðingar segja að slíkt stigakerfi gæti í raun leitt til meiri innflytjenda. Johnson svaraði að hann vildi fyrst og fremst „stýrða innflytjendastefnu“ með áherslu á sérhæfð störf eða menntaða vinnuafl.
Þetta hreyfir aftur upp viðkvæmt og umdeilt málefni haturs í garð útlendinga og kynþáttafordóma hjá mörgum Bretum. Eftir heimsálfa al-Qaeda hryðjuverkaárásir í New York, Madríd og London (7. júlí 2005), stríðin í Írak og uppgang IS, ríkir meðal margra Breta andúð á múslímum, hindúum og fólki með austurlenskan uppruna. Þetta hefur þegar haft veruleg áhrif á uppgang (hvítu) UKIP-flokksins og vaxandi stuðning við breskt hvítþjóðernishyggju hjá One Nation.
Í kosningabaráttu Brexit-leiðtoganna árið 2016 var oft rökstutt með „stóru fjölda útlendinga“, sem átti að vera afleiðing einnar evrópskrar markaðar. Að Bretland sé ekki hluti af Schengen-samstarfinu og að ríkisins sé með eigin tollgæslu fyrir einstaklinga var þó gjarnan ekki nefnt. Þessi andúð á innflytjendum fellur vel að langvarandi andstöðu margra Breta við ESB.
Í kosningastefnum er þessi fíllinn í stofunni nánast þögður, en hann kemur þó reglulega fram í ræðum, umræðum og ásökunum. Til dæmis telur stjórnandi verkalýðsfélagsins Corbyn rétt að benda á að helstu andstæðingar hans hjá Tories sýni múslímaandúð, á sama tíma og leiðtogi Tories, Johnson, heldur áfram að kalla and-síónisma róttækra Labour-manna gyðingahatur.
Í kannanir standa Íhaldsflokkurinn enn sem fyrr í skýrum forystu, en kostnaðarsamur kosningakerfi Bretlands gerir úrslitin óútreiknanleg. Á mörgum kjördæmum í mið- og norðurhluta Englands berast Íhaldsflokkurinn og Verkamannaflokkurinn hnífjafn. Stjórnarandstöðuflokkar eins og LibDems og skosku þjóðernissinnarnir hafa því hvatt kjósendur til að kjósa „á hagkvæman hátt“.
Í flestum af þeim rúmlega 650 kjördæmum hafa stjórnmálaflokkar stofnað samvinnu þar sem flokkarnir draga til sín sína frambjóðendur til að styðja við þann frambjóðanda sem er líklegri til sigurs hjá samstarfsaðila sínum. Róttækt and-Evrópski Brexit-flokkurinn hefur dregið sig til baka í meirihluta landsins til styrktar Íhaldsflokknum. LibDems, Labour, SNP og Græningjar hafa gert slíkt í yfir hundrað kjördæmum.