Ríkisstjórnin gerir, samkvæmt bændunum, of lítið til að styðja þá á þessum erfiðu tímum. Aðgerðirnar fóru aðallega fram í borgunum Đurđevac, Koprivnica og nokkrum nálægum þorpum í norðausturhluta Króatíu, sem liggur að Ungverjalandi.
Fjölskylda Vedrish frá Stari Gradac við Pitomacha henti meira en tíu tonnum af papriku og gúrkum á götuna, að því er fram kom hjá staðbundnu sjónvarpsstöðinni HTV. „Verðið var of lágt og í útsölu greiddu þeir okkur 20 sent á kíló en dagleg útgjöld okkar eru meiri. Einnig er mikið af innfluttu vöru frá Serbíu og Albaníu,“ sagði Marin Vedrish.
Lágir verðs á landbúnaðarvörum í Króatíu eru afleiðing flókins samspils þátta. Mikilvæg orsök er aukinn innflutningur ódýrrar ávaxta og grænmetis frá öðrum ESB-ríkjum, eins og nágrannaríkjunum Slóveníu, Ungverjalandi og Serbíu.
Króatískir matvöruverslanir kjósa ódýrari innflutta vöru í innkaupastefnu sinni, sem veldur minni eftirspurn eftir staðbundnum ræktuðum vörum og þar með lægri verðum fyrir króatíska bændur. Einnig hafa hærri kostnaður við landbúnaðarframleiðslu, eins og eldsneyti, áburð og vinnuafli, áhrif á þetta.
Þetta hefur ekki aðeins efnahagsleg áhrif á bændurna sjálfa heldur einnig á víðtækari dreifbýlis samfélög sem eru að miklu leyti háð landbúnaði sem helstu tekjulind. Minnkuð staðbundin framleiðsla getur einnig leitt til taps á landbúnaðarkunnáttu og hefðum sem hafa gengið í arf milli kynslóða.
Annað vandamál er óhagkvæm skipulagning að mestu smáskala landbúnaðargeirans í Króatíu. Landið gekk í ESB árið 2013 og tók upp evru sem gjaldmiðil í fyrra. Margir landbúnaðarfjölskyldufyrirtæki glíma við vandamál varðandi aðgengi að jörð og varðveislu hennar vegna skrifræðishindrana og skorts á skýrum reglum um landaleigu.
Bændur skora á króatísk stjórnvöld að grípa til aðgerða sem vernda þá gegn ósanngjarnri samkeppni erlendra vara. Enn sem komið er hafa stjórnvöld ekki tekið nein raunveruleg skref til að takast á við vandamálið.
Bændasamtök krefjast beinnar íhlutunar, til dæmis með því að setja lágmarkverð á staðbundnum vörum og bæta löggjöfina. Einnig er kallað eftir auknum fjárfestingum í tækni og nýsköpun í landbúnaðargeiranum.