Ríkisstjórnaleiðtogar og þjóðhöfðingjar 27 ESB-ríkja hittust í óformlegum hugleiðingum í litlum kastala í Belgíu til að ræða saman um samspil fjölda flókinna ákvarðana sem ESB-pólitíkusar þurfa að taka fljótlega. Hægt er að álykta út frá ummælum og viðbrögðum að óhefðbundnar og sársaukafullar ákvarðanir kunni að vera á borðinu.
Umræða um Evrópumeðferð, oft kölluð „Made in Europe“, var rauði þráðurinn í samskiptunum. Meginspurningin snýr að því hvort evrópsk fyrirtæki eigi að njóta forgangsréttar við opinberar innkaup eða fjárfestingar.
Þróunarferli og ákvarðanatökuferli innan ESB er að mestu leyti enn eins og fyrir um 15 árum þegar sambandið samanstóð af 12 til 16 ríkjum. Um endurskipulagningu hefur lengi verið rætt, einkum eftir að Bretland yfirgaf ESB, en enn hefur ekki orðið af neinni raunverulegri nýbreytni.
Promotion
Formaður framkvæmdastjórnarinnar Ursula von der Leyen og varaforseti Evrópuþingsins Roberta Metsola sögðu opinskátt að ákvarðanatökuferlið í ESB þurfi kannski að fara í tvískipt ferli. Þá þyrfti ekki lengur einróma samþykki í mörgum málum og hægt væri að koma í veg fyrir að ákveðnir andstæðingar tefji eða stöðvi allt.
Óformlegu samtökin leiddu að minnsta kosti til nokkurs samkomulags milli stefnu franska forsetans Macron og þýska kanslarans Friedrich Merz. Undanfarna daga virtust þeir standa mjög gagnstætt hvað varðar hversu sterkur evrópusamningur á að verða.
Þeir virðast einnig nú sammála um að innleiða evrubönd, sameiginleg lán og skuldir, jafnvel þótt nokkur (smár) ESB-ríki séu á móti þessu.
Það virðist vera rúm til að taka markvissa nálgun. Í stað víðtækrar verndar fyrir alla efnahagsgeira er nú rætt um stuðning við ákveðna sérstaklega viðkvæma stefnumarkandi geira.
Ríkisstjórnaleiðtogarnir búast við frekari útfærslu á formlegum toppfundi í mars. Þá á að skýrast hvaða geirar fá forgang og hvaða úrræði verða notuð til að styrkja efnahagsstöðu Evrópusambandsins.