Mjólkurbændur höfðu fyrirfram krafist varanlegrar hækkunar upp á 4 til 5 aura, þrátt fyrir að mjólkurverð væri nú á metstigi. Jafnframt hefur bilið á verði í Sviss og í ESB þyngt enn á undanförnum tíma.
Svissneskar mjólkurverksmiðjur greiða allt að 32 aura hærra verð fyrir mjólkina en fyrirtæki í ESB. Vegna þessa eiga svissneskir útflytjendur sífellt erfiðara með að selja mjólkurafurðir sínar í Evrópu. Þetta bitnar ekki aðeins á ost- og ungbarnamatarframleiðendum heldur einnig súkkulaðigerðinni.
Þetta var í fyrsta sinn í áratugi sem svissneskir bændur tóku þátt í mótmælum. Flest mótmælin, sem yfirleitt voru staðbundin, voru boðuð af smáum hópum; Bændasamtök Sviss héldu sér utan við þau til að koma í veg fyrir yfirtöku.
„Við notum meðvitað minna róttækar aðferðir,“ sagði einn skipuleggjenda. „Svissneska þjóðin hefur jákvæða afstöðu til landbúnaðarins. Með árásargjarnari mótmælum gætum við sett það í hættu.“
Öfugt við lönd ESB hafa bændur í Sviss áhrif á árlega ákvörðun á ráðleggingaverði fyrir mjólk: af tuttugu stjórnarmönnum í mjólkurverðsnefnd eru tíu frá bændasamtökum.
Sviss er ekki aðili að ESB en fylgir þó flestum evrópskum reglum um matvæli, loftslag, umhverfi og viðskipti. Þessi uppsetning þýðir að landbúnaðarstefna Sviss hefur ekki verið „flutt“ til Brussel heldur hefur svissneska þingið mikinn sjálfstæðan rætt um hana. Því geta reiðir svissneskir bændur ekki alltaf kennt Brussel um öll vandamál.
Ennfremur eru flestar viðkvæmar samfélagsmál rædd ítarlega í gegnum mörg þjóðaratkvæðagreiðslur á meðan þau eru í byrjun ferils. Margar umhverfis- og loftslagsmál í landbúnaði fær því ekki aðeins að vera á milli bænda og náttúruunnenda heldur hefur almenningur í flestum tilvikum síðasta orðið með atkvæðagreiðslu.
Svisslendingar hafa til dæmis þegar ákveðið að ekki verði bannað að nota efnafræðileg skordýraeitri í landbúnaði og að ekki verði gerðar hertari kröfur um dýravelferð. En svissneska þjóðin hefur líka sagt já við því að draga úr loftmengun og stuðla að orkuskiptum.