Frestunin á við um tvö mikilvæg lög: Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) og Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD). Báðar reglurnar myndu gera fyrirtækjum skylt að skila ítarlegri skýrslum um samfélagslega og umhverfislega starfsemi sína, og áhrif hennar. Einnig yrðu fyrirtæki áfram ábyrg fyrir brotum sem birgjar þeirra og viðskiptavinir gera innan alþjóðlegra viðskiptakeðja þeirra.
Með því að fresta innleiðingu þessara reglna fæst tími til að endurskoða hagnýtar afleiðingar. Nokkrir Evrópuþingmenn og ESB-ríki telja að tillögurnar setji of mikil skilyrði á fyrirtæki. Þau benda á að sér í lagi smærri og meðalstór fyrirtæki eigi erfitt með stjórnsýslubyrði sem lögin fela í sér.
Tillagan um „stöðvun tímans“ var studd afgerandi meirihluta á þingi. Á sama tíma lögðu sumir þingmenn áherslu á að frestun má ekki þýða að evrópskum metnaði á sviði sjálfbærni verði sleppt. Þeir hvöttu til vandaðrar jafnvægis milli efnahagslegrar framkvæmanleika og samfélagslegs ábyrgðar. Aðrir þingflokkar eru hins vegar opinskáir í því að þeir tala um „að afturkalla Green Deal“.
Evrópsk fyrirtæki hafa einnig blandaðar tilfinningar. Annar vegar fagna mörg fyrirtæki frestuninni þar sem það gefur þeim meira svigrúm til að laga sig að breytingunum. Hins vegar valda óvissa og breytilegar reglur langtímaóvissu. Fyrirtæki vilja aðallega vita hvert þau standa.
Evópska framkvæmdastjórnin fær nú svigrúm til að breyta eða skerpa lögin. Framkvæmdastjórar geta með þessum viðbótar tíma unnið að nýjum stefnum sem henta betur efnahagslegri stöðu í Evrópu. Samkvæmt stuðningsmönnum gefur þetta tækifæri til að styðja evrópskt viðskiptaumhverfi betur án þess að skerða sjálfbærni. Andstæðingar segja að um sé að ræða eingöngu „viðbótar íhugunartíma“ en ekki „nýjar ákvarðanir“.
Frestunin kemur á þeim tíma sem Evrópusambandið vill styrkja stöðu sína sem efnahagsmáttaríki. Fyrrverandi framkvæmdastjóri ESB, Mario Draghi, ráðlagði nýlega að Evrópa þurfi að bregðast afdráttarlausar við í valdatvíræði Kína og Bandaríkjanna. Samkvæmt Draghi er þörf á skýrri forgangsröðun og einfaldari regluverkum fyrir fyrirtæki.
Fyrir liggur að atkvæðagreiðslan á þingi þýðir að fyrirtæki þurfa ekki að uppfylla viðbótar kröfur CSRD og CSDDD enn sem komið er. Á næstu mánuðum verður ljóst hvort frestunin leiðir til breytinga á reglum og hvort ESB beitir raunverulega stefnumörkun í spennuflækju sjálfbærni og efnahagsvaxtar.