Breytingin kemur eftir þrýsting frá Evrópuþinginu sjálfu og fellur að Bernarsamningnum, sem nýlega lækkaði verndarstig úlfsins í Evrópu. Að tillögu frá framkvæmdastjórn Evrópusambandsins verða ESB-reglurnar nú einnig aðlagaðar að þessu.
Eftir þessa breytingu fá ESB-lönd meira svigrúm til að stjórna úlfastofnum sínum. Ætlunin er að halda fjölda úlfa í skefjum. Vegna ströngrar verndar hefur úlfastofninn í Evrópu vaxið í um 20.000 dýr. Hins vegar þurfa ESB-lönd áfram að tryggja að úlfurinn hafi hagstæða lífsskilyrði og verði ekki raskað.
ESB-löndin geta auk þess valið að halda úlfnum áfram sem stranglega vernduðum tegundum samkvæmt eigin þjóðarrétti. Í slíkum tilfellum gætu strangari verndarráðstafanir verið settar á í þjóðarlegu samhengi. Lönd geta einnig lagað stefnu sína að „sértækum svæðisbundnum aðstæðum“.
Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins lagði fram tillöguna hjá Evrópuþinginu. Í því skyni þurfti að breyta Svæðisverndarreglugerðinni. Hún er mikilvægur stoðpíla í náttúrupólitík ESB og miðar að því að vernda og endurheimta líffræðilegan fjölbreytileika og viðkvæm vistkerfi þar sem þörf þykir.
Viðauki við Svæðisverndarreglugerðina inniheldur lista yfir dýrategundir með verndunarstöðu þeirra sem byggist á Bernarsamningnum og Bonn-sáttmálanum. Úlfurinn fer þannig úr stöðunni „ströng vernd“ í „vernd“. Úlfar finnast nú víða um Evrópu, sem sýnir árangur náttúrupólitíkur ESB.