Eftir að mið-hægri meirihlutinn undir forystu EVP/CDA í Strassborg hafði komið með tugi breytingatillagna sem veiktu tillöguna, reyndi þýski þingmaðurinn Sarah Wiener (Grænir) að taka veiklættri tillögunni aftur til „frekari meðferðar“ í envi-umhverfisnefndinni.
En kristin demókratar, íhaldsflokkar, öfgahægri og einnig nokkrir félagsdemókratar og frjálslyndir höfðu ekki áhuga á því. Það gerði veiklaða tillöguna einnig óásættanlega fyrir marga vinstrisinnaða Evrópuþingmenn og hún var felld með 299 á móti 207 atkvæðum, með áberandi miklum sættum: 121 atkvæði.
Mörkin milli vinstri og hægri (les: umhverfisvænt og landbúnaðarvænt) komu fram síðustu mánuði þegar envi-umhverfisnefndin vildi ströngari breytingar á tillögunni en landbúnaðarnefndin vildi frestun og minnkun á kröfum.
Mikilvæg deiluefni voru meðal annars innleiðingartímabilið: Evrópusambandið og umhverfis-hliðin lögðu til að hún tæki gildi árið 2030 en mörg ESB-lönd og landbúnaðarsamtök vildu frestun um fimm ár lengur.
Auk þess var umdeilt hvort hvert land fengi eigin bindandi minnkunarhlutverk eða hvort aðeins á ESB-stigi yrði skylda þar sem löndin fengju hvert sitt „ábyrgðarverkefni“ sem þau þyrftu að vinna að. Gagnrýnendur sögðu að þannig væri fyrirfram tekin afleiðing nýrra laga og þeim neytt niður.
Óljóst er hvernig ESB-löndin bregðast við þessari afar óvenjulegu synjun þingsins. 27 landbúnaðarráðherrar hafa tillöguna á dagskrá sinni í desemberfundinum. Á liðnum 1,5 árum hafa þau neitað að taka málið til umræðu þar sem þau vildu láta vinna frekari rannsóknir. Flestir ráðherrar vildu ekki bindandi skuldbindingar.
Í kenningunni geta landbúnaðarráðherrarnir samþykkt tillöguna, jafnvel í enn veikara formi, og tekið afstöðu. Landbúnaðarmálaráðherrann Janusz Wojciechowski hefur margoft sagt að framkvæmdastjórnin sé „fús til samninga“ en mótstaða margra landbúnaðarráðherra innan ESB sé svo mikil að þeir myndu frekar láta tillöguna falla í þagnargildi á fundaborðinu.
(uppfærsla: Í fyrri útgáfu var ranglega sagt að umhverfisráðherrar myndu ræða tillöguna)